ഗുഹാവാസികളെക്കുറിച്ച് മക്കാമുശ്രിക്കുകള്‍ പ്രവാചകനോട് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ നാളെ പറഞ്ഞുതരാമെന്ന് പ്രവാചകന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു. ശേഷം പതിനഞ്ച് ദിവസത്തേക്ക് ദിവ്യസന്ദേശവുമായി ജിബ്രീല്‍ വരികയുണ്ടായില്ല. പിന്നീട് ജിബ്രീല്‍ വരുന്നത് മേല്‍പറഞ്ഞ സൂക്തങ്ങളും കൊണ്ടാണ്. പ്രവാചകന്‍ ജിബ്രീലിനോട് 'നമ്മെ മറന്നോ' എന്ന് ചോദിച്ചതിന് മറുപടിയായിട്ടാണ് 'ഞങ്ങള്‍ നിന്‍റെ നാഥന്‍റെ കല്‍പന പ്രകാരമല്ലാതെ ഇറങ്ങി വരികയില്ല, ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലുള്ളതും ഞങ്ങളുടെ പിന്നിലുള്ളതും അവക്കിടയിലുള്ളതുമെല്ലാം അവനുള്ളതാണ്, നിന്‍റെ നാഥന്‍ ഒന്നുംതന്നെ വിസ്മരിക്കുന്ന വനുമല്ല' എന്ന 19: 64 അവതരിപ്പിച്ചത്. അഥവാ ത്രികാലജ്ഞാനിയായ നാഥന്‍റെ കല്‍പനയനുസരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ മാത്രമേ മലക്കുകള്‍ക്ക് സാധിക്കുകയുള്ളൂ. ഇവിടെ ജിബ്രീല്‍ തനിച്ചാണെങ്കിലും 'ഞങ്ങള്‍' എന്നാണ് പറയുന്നത്. 

'അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചാലൊഴികെ' എന്ന് പറയാതെ ഭാവിയില്‍ 'ഇന്ന കാര്യം' പ്രവര്‍ത്തിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് പറയരുതെന്നാണ് സൂക്തം പഠിപ്പിക്കുന്നത്. അഥവാ ഇക്കാര്യം വിസ്മരിച്ചാല്‍ ഓര്‍മ്മ വരുമ്പോള്‍ അല്ലാഹുവിനെ സ്മരിച്ച് പൊറുക്കലിനെത്തേടുകയും എന്താണ് തന്‍റേടത്തിന്‍റെ മാര്‍ഗമെന്ന് അല്ലാഹുവിനോട് ഹൃദയം കൊണ്ട് ചോദിക്കുകയും അതനുസരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയുമാണ് വേണ്ടത്. മറവി പിശാചില്‍ നിന്നുള്ളതാണ്. ഗ്രന്ഥം പൂര്‍ത്തിയായി ലഭിച്ച ശേഷം 'അല്ലാഹുവിന്‍റെ അനുമതി കൊണ്ട്' (ബി ഇദ്നില്ലാ) ഭാവിയില്‍ ഞാന്‍ ഇന്ന കാര്യം പ്രവര്‍ത്തിക്കുമെന്നാണ് പറയേണ്ടത്. 2: 255; 10: 100; 22: 65; 33: 46 തുടങ്ങി 30 സൂക്തങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞ വിശ്വാസിയാകാനുള്ള നാഥന്‍റെ സമ്മതപത്രമായ അദ്ദിക്ര്‍ ഇന്ന് ഗ്രന്ഥമായി രൂപപ്പെട്ടിരിക്കെ പൊ ട്ടിപ്പോകാത്ത പാശമായ അതിനെ മുറുകെപ്പിടിച്ച് നിലകൊള്ളാനാണ് വിശ്വാസികള്‍ കല്‍പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. അത്തരം വിശ്വാസികള്‍ മാത്രമാണ് നാഥ ന്‍റെ പ്രാതിനിധ്യം വഹിക്കുന്നവര്‍. ഫുജ്ജാറുകളെല്ലാം തന്നെ പിശാചിന്‍റെ പ്രാതിനിധ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ട് 15: 44 ല്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം നരകത്തിന്‍റെ ഏഴ് വാതിലുകളിലൊന്നിലേക്ക് നിജപ്പെടുത്തി വെക്കപ്പെട്ടവരാണ്. 3: 79, 101-102; 5: 48; 7: 201-202 വിശദീകരണം നോക്കുക.