നിശ്ചയം ഞാനും എന്‍റെ പ്രവാചകന്‍മാരും തന്നെയാണ് അതിജയിക്കുക എന്ന് അല്ലാഹു രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്, നിശ്ചയം അല്ലാഹു ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത അജയ്യനും ശക്തനുമാണ് എന്ന് 58: 21 ല്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 30: 47 അവസാനിക്കുന്നത് 'വിശ്വാസികളെ സഹായിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ ബാധ്യതയാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്. യൂസുഫിന് പ്രായപൂര്‍ത്തിയായപ്പോള്‍ നാഥന്‍ തത്വജ്ഞാനവും അറിവും നല്‍കുകയുണ്ടായി എന്ന് 12: 22 ലും, മൂസാക്ക് പ്രായപൂര്‍ത്തിയും പക്വതയുമായപ്പോള്‍ നാഥന്‍ തത്വജ്ഞാനവും അറിവും നല്‍കുകയുണ്ടായി എന്ന് 28: 14 ലും പറഞ്ഞതിന് ശേഷം രണ്ട് സൂക്തങ്ങളും അവസാനിക്കുന്നത് 'അപ്രകാരമാണ് അല്ലാഹുവിനെ കണ്ടുകൊണ്ട് ചരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് നാം പ്രതിഫലം നല്‍കുക' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്. 40: 51 ല്‍, നിശ്ചയം നാം നമ്മുടെ പ്രവാചകന്മാരെയും വിശ്വാസികളായവരെയും ഐഹികജീവിതത്തിലും സാക്ഷികള്‍ നിലവില്‍ വരുന്ന ദിനത്തിലും സഹായിക്കുകതന്നെ ചെയ്യും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 

പ്രവാചകന്‍മാരെല്ലാം തന്നെ അദ്ദിക്ര്‍ പിന്‍പറ്റുന്ന വിശ്വാസികളായിരുന്നു. എല്ലാ പ്രവാചകന്‍മാര്‍ക്കും മനുഷ്യരിലും ജിന്നുകളിലും പെട്ട പിശാചുക്കളെ ശത്രുക്കളാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന് 6: 112 ലും; എന്നാല്‍ തങ്ങളുടെ നാഥന്‍റെ മേല്‍ ഭരമേല്‍പിച്ച വിശ്വാസികളുടെമേല്‍ പിശാചിന് യാതൊരു സ്വാധീനവു മില്ല എന്ന് 16: 99 ലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പ്രവാചകന്മാര്‍ക്ക് ഗ്രന്ഥം ഘട്ടം ഘട്ടമായിട്ടാണ് ലഭിക്കുന്നത് എന്നതിനാലാണ് പിശാചിന് അവരെ സമീപിക്കാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നത്. പ്രവാചകന് ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തില്‍ പരിക്കേറ്റതും മാരണക്കാര്‍ അവരുടെ വടികളും കയറുകളും എറിഞ്ഞ് അവ ഇഴയുന്ന പാമ്പുകളായി മാറിയതായി തോന്നിയപ്പോള്‍ മൂസാ ഉള്ളില്‍ ഭയപ്പെട്ടതും അയ്യൂബ് നബിക്ക് പതിനഞ്ച് വര്‍ഷത്തോളം പിശാച് ബാധിച്ച് മാറാവ്യാധികള്‍ പിടിപെട്ടതു മെല്ലാം അതുകൊണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രന്ഥം പൂര്‍ത്തിയായി ലഭിച്ചതിനുശേഷം പ്രവാചകന്മാരെയോ അദ്ദിക്റിനെ എല്ലാവിധ ആപത്തുവിപത്തുകളെ ത്തൊട്ടും പിശാചിനെത്തൊട്ടും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന പരിചയും മുഹൈമിനുമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തി നിലകൊള്ളുന്ന വിശ്വാസികളെയോ പിശാച് സമീപിക്കുകയില്ല. നാഥനെ നിഷ്പക്ഷവാനായി അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദിക്റിനെ പ്രപഞ്ചം അതിന്‍റെ സന്തുലനത്തില്‍ നിലനിര്‍ത്താനുള്ള ത്രാസും അമാനത്തുമായി ലോകര്‍ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന അവന്‍റെ പ്രതിനിധികളായ വിശ്വാസികളെ രക്ഷപ്പെടുത്തുക എന്നത് അല്ലാഹുവിന്‍റെ ബാധ്യതയാണെന്നാണ് സൂക്തം പഠിപ്പിക്കുന്നത്. നാഥന്‍ നിഷ്പക്ഷവാനായതിനാല്‍ വ്യക്തിജീവിതത്തിലും കുടുംബജീവിതത്തിലും സമൂഹജീവിതത്തിലും നാഥന്‍റെ സമ്മതപത്രമായ അദ്ദിക്ര്‍ കൊണ്ട് വിധികല്‍പിക്കുന്ന വിശ്വാസി തന്നെയാണ് തന്‍റെ മരണം തീരുമാനിക്കുക. വിചാരണയില്ലാതെ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ പോകുന്ന അത്തരം ഒരു വിശ്വാസി ലോകത്തെവിടെയും ഇല്ലാതാകുമ്പോഴാണ് അന്ത്യനാളിന്‍റെ പ്രധാനപ്പെട്ട പത്ത് അടയാളങ്ങളില്‍ ഒന്നായ മസീഹുദ്ദജ്ജാല്‍ പുറപ്പെടുക. 2: 102; 3: 101-102, 145; 5: 48 വിശദീകരണം നോക്കുക.