അദ്ദിക്ർ

ഒരു വ്യക്തിയെയോ ജനതയെയോ അല്ലാഹു ശിക്ഷിക്കുന്നത് മറ്റുള്ളവര്‍ അതില്‍ നിന്ന് പാഠം പഠിച്ച് കര്‍മ്മങ്ങള്‍ നന്നാക്കിത്തീര്‍ക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ്. എന്നാല്‍ മുഴു വന്‍ ആളുകളും അക്രമികളും തെമ്മാടികളുമായി മാറുമ്പോള്‍ ആ നാടിനെ മൊത്തം ന ശിപ്പിക്കുകയാണുണ്ടാവുക. ഇനി പ്രവാചകന്മാര്‍ വരാനില്ലാത്തതിനാല്‍ പ്രപഞ്ചം അതി ന്‍റെ സന്തുലനത്തില്‍ നിലനിര്‍ത്താനുള്ള ത്രാസ്സും അമാനത്തുമായ അദ്ദിക്ര്‍ ഉപയോഗപ്പെ ടുത്തി ജീവിക്കുന്ന ഒരാളും ലോകത്തൊരിടത്തും ഇല്ലാതാകുമ്പോഴാണ് ലോകത്തിന്‍റെ അന്ത്യം സംഭവിക്കുക. നാഥന്‍റെ മൊത്തം മനുഷ്യര്‍ക്കുള്ള ഗ്രന്ഥം 35: 32 ല്‍ പറഞ്ഞപ്രകാരം അനന്തരമെടുത്ത പ്രവാചകന്‍റെ ജനതയിലെ ഫുജ്ജാറുകള്‍ ഇന്ന് അത് സ്വയം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയോ മറ്റു മനുഷ്യര്‍ക്ക് ഉപയോഗപ്പെടുത്താന്‍ നല്‍കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. അങ്ങനെ അവര്‍ 6: 26 ല്‍ പറഞ്ഞ പ്രകാരം സ്വന്തത്തെത്തന്നെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഈസാ രണ്ടാമതുവന്ന് മസീഹുദ്ദജ്ജാലിനെ വധിക്കുന്നതോടു കൂടി കല്ലുകളാലും മരങ്ങളാലും 'ഇതാ ഒരു കാഫിര്‍, ഇവനെ പിടിച്ച് വധിക്കുക' എ ന്ന് വിളിച്ചുപറയപ്പെടുന്നതും അന്ന് ഇസ്ലാം അംഗീകരിക്കുന്ന പ്രവാചകന്‍റെ സമുദായ ത്തില്‍ പെട്ട ഇതര ജനവിഭാഗങ്ങള്‍ ശപിക്കപ്പെട്ട ഇക്കൂട്ടരെ വധിക്കുന്നതുമാണ്. അപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് അദ്ദിക്ര്‍ ആയിരുന്നു യഥാര്‍ത്ഥ ഗ്രന്ഥം എന്ന് ഫുജ്ജാറുകള്‍ക്ക് ബോധ്യം വരിക എന്ന് 38: 8 ല്‍ അവര്‍ വായിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. 23: 117; 28: 37, 40 വിശദീകരണം നോക്കുക.