ഗ്രന്ഥത്തിലെ സൂക്തങ്ങളിലൂടെ അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചും അവരവരെക്കുറിച്ചും ജീവിതലക്ഷ്യത്തെക്കുറിച്ചും പ്രവാചകന്‍ അവര്‍ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുമ്പോള്‍ കാഫിറുകള്‍ പറയുകയാണ്, 'നീ ശരിക്കും പഠിച്ചുവന്നിരിക്കുന്നുവല്ലോ'. പ്രവാചകനോടും ഗ്രന്ഥത്തിലെ സൂക്തങ്ങളോടുമുള്ള കാഫിറുകളുടെ ആരോപണത്തെക്കുറിച്ച് 25: 4-6 സൂക്തങ്ങളില്‍ പറയുന്നു: ഇത് നിശ്ചയം അവന്‍ കെട്ടിച്ചമച്ച് പറയുന്ന കള്ളമല്ലാതെ അല്ല, മറ്റൊരു ജനത അവനെ സഹായിക്കുന്നുമുണ്ട്. അപ്പോള്‍ അവര്‍ വമ്പിച്ച അക്രമവും കള്ളവുമാണ് ഉന്നയിക്കുന്നത്. അവര്‍ പറയുകയും ചെയ്യുന്നു: ഇത്, പൂര്‍വ്വികരുടെ പഴമ്പുരാണങ്ങള്‍ എഴുതി രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും അവന്‍റെമേല്‍ വായിച്ച് കേള്‍പ്പിക്കുകയും അവന്‍ അത് ഏറ്റുപറയുകയുമാണ്. നീ പറയുക: ഇത് ആകാശഭൂമികളുടെ രഹസ്യമറിയുന്നവനില്‍ നിന്ന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതാകുന്നു, നിശ്ചയം അവന്‍ ഏറെപ്പൊറുക്കുന്ന കാരുണ്യവാന്‍ തന്നെയാകുന്നു. 16: 103 ല്‍, അറബിയല്ലാത്ത ഒരു വിദേശിയാണ് വ്യക്തമായ അറബിഭാഷയിലുള്ള ഈ ഗ്രന്ഥം പ്രവാചകനെ പഠിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് കാഫിറുകള്‍ ആരോപിച്ചിരുന്നതായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇത് ഞങ്ങളുടെയും നിന്‍റെയും ഭാഷയിലാണല്ലോ, അല്ലാഹുവിന്‍റേതായിരുന്നുവെങ്കില്‍ അറബിയല്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭാഷയില്‍ ഇറക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ എന്ന കാഫിറുകളുടെ വാദത്തിന് മറുപടിയായിക്കൊണ്ടാണ് 41: 44 അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. നാം ഈ വായനയെ ഒരു വിദേശഭാഷയിലുള്ളതാക്കിയിരു ന്നുവെങ്കില്‍ അവര്‍ പറയുക തന്നെ ചെയ്യുമായിരുന്നു; എന്താണ് അതിന്‍റെ സൂക്തങ്ങള്‍ സ്പഷ്ടമാക്കപ്പെടാത്തത്, ഇത് ഒരു വിദേശ ഭാഷയിലുള്ളതും, ഇവനാകട്ടെ, ഒരു അറബിയും? നീ പറയുക: അത് വിശ്വാസികളായവര്‍ക്ക് സന്മാര്‍ഗവും രോഗശമനവുമാണ്, വിശ്വാസികളല്ലാത്തവര്‍ക്കോ, അദ്ദിക്ര്‍ കൊള്ളെ അവരുടെ ചെവിയില്‍ ഒരു അടപ്പുണ്ട്, അവര്‍ അതിന്‍റെ നേരെ കുരുടന്മാരുമാണ്, അവര്‍ വിദൂരമായ സ്ഥലത്തുനിന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവരെപ്പോലെയാണ്. എഴുത്തും വായനയും അറിയാത്ത പ്രവാചകനെ ശരിക്കും പരി ചയമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ജനത, ഇന്നത്തെ ഫുജ്ജാറുകളെപ്പോലെത്തന്നെ അദ്ദിക്ര്‍ അംഗീകരിക്കാന്‍ തയ്യാറായിരുന്നില്ല എന്നുള്ളതാണ് വസ്തുത. 

അദ്ദിക്റിനെ സത്യപ്പെടുത്തി വിശ്വാസിയാകാതെ, പ്രാര്‍ത്ഥനക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കുകയോ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയോ ഇല്ല എന്ന് 2: 186; 13: 14; 40: 50 തുടങ്ങിയ സൂക്തങ്ങള്‍ ഉദ്ധരിച്ച് ഇന്നുള്ള ഫുജ്ജാറുകളോട് വിശ്വാസി പറയുമ്പോള്‍ അവരില്‍ ചിലര്‍ 'ആരാണ് നിങ്ങളുടെ ഉസ്താദ്, എവിടെ നിന്നാണ് പഠിച്ചത്, എന്താണ് ഇതിനുമുമ്പ് ആരും ഇങ്ങനെ പറയാതിരുന്നത്, ഇത് നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം വീക്ഷണമല്ലേ' തുടങ്ങിയ പല ചോദ്യങ്ങളും ഞൊണ്ടി ന്യായങ്ങളും അദ്ദിക്ര്‍ സ്വീകരിക്കാതിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഉന്നയിക്കുന്നതാണ്. മറ്റുചിലര്‍ നീ ശരിക്കും പഠിച്ചിരിക്കുന്നുവല്ലോ, ഏതായാലും ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ കാക്കകാരണവന്മാരുടെ ചര്യ തിരുത്താനൊന്നും തയ്യാറല്ല എന്നാണ് പറയുക. 22: 72 ലും 68: 51 ലും പറഞ്ഞ പ്രവാചകന്‍റെ കാലത്തുണ്ടായിരുന്ന കാഫിറുകളുടെ സ്വഭാവം തന്നെയാണ് ഇന്ന് അദ്ദിക്റിലേക്ക് വരണമെന്ന് പറയുന്ന വിശ്വാസികളോട് യഥാര്‍ത്ഥ കാഫിറുകളായ ഫുജ്ജാറുകളും കാണിക്കുന്നത്. പ്രകൃത്യാ നന്മയുള്ളവര്‍ക്ക് മാത്രമേ അദ്ദിക്ര്‍ ദഹിക്കുകയുള്ളൂ, അവര്‍ മാത്രമേ അത് പഠിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ലോകര്‍ക്ക് എത്തിക്കുകയുമുള്ളൂ. അതുതന്നെയാണ് പരിശുദ്ധന്മാരല്ലാതെ അത് സ്പര്‍ശിക്കുകയില്ല എന്ന് 56: 79 ല്‍ പറഞ്ഞതിന്‍റെ പൊരുളും. 4: 91; 6: 25-26, 89-90; 9: 67-68; 48: 6 വിശദീകരണം നോക്കുക.