പ്രവാചകന്‍റെ കാലത്തുണ്ടായിരുന്ന മക്കാമുശ്രിക്കുകള്‍ അല്ലാഹുവിന്‍റെ പങ്കാളികളും ശുപാര്‍ശക്കാരും ഇടയാളാരുമെല്ലാമാണെന്ന ഊഹാപോഹത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ അല്ലാഹുവിനെക്കൂടാതെ വിളിച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയും നേര്‍ച്ചവഴിപാടുകള്‍ അര്‍പ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന മഹാത്മാക്കളെയും മറ്റും ആക്ഷേപിക്കുകയോ പഴിക്കുകയോ ചെയ്യരുതെന്നാണ് വിശ്വാസികളോട് കല്‍പിക്കുന്നത്. 39: 45 ല്‍, കാഫിറുകളുടെ സ്വഭാവം ചിത്രീകരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: അദ്ദിക്ര്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്ന വിധത്തില്‍ അല്ലാഹുവിനെ ഏകനായി ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ പരലോകം കൊണ്ട് വിശ്വസിക്കാത്തവരുടെ ഹൃദയങ്ങളില്‍ 'മനം പുരട്ടല്‍' അനുഭവപ്പെടുന്നതായും അവനെക്കൂടാതെയുള്ളവരെക്കുറിച്ച് ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ ആഹ്ലാദഭരിതരാകുന്നതും കാണാം. 114: 6 ല്‍ പറഞ്ഞ തന്‍റെ ജിന്നുകൂട്ടുകാരനെ ആരാണോ അദ്ദിക്ര്‍ കൊണ്ട് വിശ്വാസിയാക്കാത്തത്, അത്തരം കാഫിറുകള്‍ക്ക് 6: 43 ല്‍ പറഞ്ഞ പ്രകാരം പിശാചാണ് അവരുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ അലങ്കാരമായി കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നത്. സന്മാര്‍ഗമായ അദ്ദിക്ര്‍ പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് മനുഷ്യര്‍ക്കാണ് എന്നിരിക്കെ തന്‍റെ വഴികേടിന് പിശാചിനെയും കുറ്റപ്പെടുത്താന്‍ സാധിക്കുകയില്ല എന്ന് 14: 22 ലും 50: 27 ലും മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. 

3: 7-10 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം ഫാജിറുകളും കാഫിറുകളുമായി ഗ്രന്ഥം വായിക്കുന്ന ഫുജ്ജാറുകള്‍ അദ്ദിക്റിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ് നരകക്കുണ്ഠത്തിലേക്കുള്ള ഫുജ്ജാര്‍ കിതാബുകള്‍ പഠിക്കുന്നവരും പഠിപ്പിക്കുന്നവരും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവരുമാണ്. അവരിലെ കപടവിശ്വാസികള്‍ അനുഗ്രഹമായ അദ്ദിക്റിനെ നിഷേധമായി മാറ്റിമറിച്ച് അനുയായികളായ കാഫിറുകള്‍ക്ക് ബോറന്മാരുടെ വീടായ നരകക്കുണ്ഠം അനുവദനീയമാക്കിക്കൊടുക്കുന്നവരാണ്. അദ്ദിക്റിനെ സത്യപ്പെടുത്തി ജീവിക്കുന്ന ആയിരത്തില്‍ ഒന്നായ വിശ്വാസി അദ്ദിക്റിനെ വിസ്മരിച്ച് കെട്ടജനതയായി മാറിയ ഫുജ്ജാറുകളോട് 'നിങ്ങള്‍ ഇവിടെ കുറച്ചുകാലം സുഖിക്കുക, നിശ്ചയം നിങ്ങളുടെ മടക്കം നരകത്തിലേക്കാണ്' എന്ന് പറയാനാണ് 14: 28-30 സൂക്തങ്ങളിലൂടെ കല്‍പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. 2: 113; 5: 2, 104-105; 25: 17-18; 39: 2-3 വിശദീകരണം നോക്കുക.