തങ്ങളുടെ പരമ്പരാഗത ജീവിതചര്യകള്‍ വെടിഞ്ഞ് പ്രവാചകന്‍ കൊണ്ടുവന്ന ജീവിതചര്യ പിന്‍പറ്റിയ വിശ്വാസികളെ അതില്‍ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ മക്കാമുശ്രിക്കുകള്‍ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളെല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടതോടെ അത് വിശ്വാസികള്‍ക്ക് നേരെയുള്ള കഠിനമായ ശാരീരിക പീഢനങ്ങളിലേക്കും ഉപരോധങ്ങളിലേക്കും വളര്‍ന്നു. അതിനാല്‍ വിശ്വാസികള്‍ക്ക് തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം സംരക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി ജനിച്ച നാടും വീടും സമ്പത്തുക്കളും ഉപേക്ഷിച്ച് ആദ്യം എത്യോപ്യയിലേക്കും രണ്ടാമതായി മദീനയിലേക്കും പാലായനം ചെയ്യേണ്ടിവന്നു. മദീനയില്‍ അവര്‍ സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയും അവരുടെ വിശ്വാസമനുസരിച്ചുള്ള ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കാന്‍ അവസരം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തത് മക്കാമുശ്രിക്ക് നേതാക്കളെ ചൊടിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. മദീനയില്‍ നിന്നും വിശ്വാസികളെ തുരത്തി അവരെ ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് തുടച്ച് നീക്കണമെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് അബൂജഹലിന്‍റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഖുറൈശിപ്പട ബദ്റിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടത്. യുദ്ധനിപുണരും ആയുധധാരികളുമായ അവരെ യുദ്ധനൈപുണ്യമില്ലാത്തവരും താരതമ്യേന ആയുധങ്ങള്‍ കുറഞ്ഞവരും ബലഹീനരുമായ ചെറിയ സംഘത്തെക്കൊണ്ട് ഏറ്റുമുട്ടിപ്പിച്ച് ചെറിയ സംഘത്തെക്കൊണ്ട് വലിയ സംഘത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയാണ് അല്ലാഹു ചെയ്തത്. 

ഈ സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലെല്ലാം പിശാച് അവരുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് അലങ്കാരമാക്കി കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയായിരുന്നു എന്നാണ് പറയുന്നത്. 59: 16-17 സൂക്തങ്ങളില്‍ പിശാചിന്‍റെ ഈ സ്വഭാവം വിവരിച്ചത് ഇങ്ങനെയാണ്. പിശാച് മനുഷ്യനോട് 'നീ നിഷേധിയാവുക' എന്ന് പറയുകയും അങ്ങനെ 'അവന്‍ നിഷേധിയായപ്പോള്‍ ഞാന്‍ നിന്നോടുള്ള ബന്ധത്തില്‍ നിന്ന് മോചിതനാണ്, നിശ്ചയം ഞാന്‍ സര്‍വ്വലോകങ്ങളുടെയും ഉടമയായ അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുന്നു' എന്ന് പറയുകയും അങ്ങനെ അവര്‍ രണ്ടുപേരുടെയും (മനുഷ്യന്‍റെയും ജിന്നുകൂട്ടുകാരനായ പിശാചിന്‍റെയും) പരിണിതി അവര്‍ രണ്ടുപേരും നരകക്കുണ്ഠത്തില്‍ ശാശ്വതരായിത്തീര്‍ന്നു എന്നതുമാണ്, അതാണ് അക്രമികള്‍ക്കുള്ള പ്രതിഫലം. 43: 36-39 സൂക്തങ്ങളില്‍, ആരാണോ അദ്ദിക്റിനെ അവഗണിച്ച് ജീവിക്കുന്നത്, അവന് നാം പിശാചില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു ജിന്നുകൂട്ടുകാരനെ ഏല്‍പിച്ചുകൊടുക്കുന്നതും ആ ജിന്നുകൂട്ടുകാരന്‍ അവനെ നേരെച്ചൊവ്വെയുള്ള പാതയായ അദ്ദിക്റില്‍ നിന്ന് തടയുന്നതുമാണ്. എന്നാല്‍ അവര്‍ സന്‍മാര്‍ഗത്തിലാണ് ചരിക്കുന്നതെന്ന് മനുഷ്യര്‍ കണക്കുകൂട്ടുന്നു. പരലോകത്തുവെച്ച് മനുഷ്യന്‍ അവന്‍റെ ജിന്നുകൂട്ടുകാരനോട്: 'ഓ, എനിക്കും നിനക്കുമിടയില്‍ രണ്ട് ഉദയസ്ഥാനങ്ങളുടെ അകലം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കില്‍! നീ എത്ര ദുഷിച്ച കൂട്ടുകാരന്‍!' എന്ന് പറയുന്നതാണ്, അപ്പോള്‍ 'നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളോടുതന്നെ അക്രമം കാണിച്ചതിനാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് പരസ്പരം ഉപകാരപ്പെടുകയില്ല, അതുകൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ ശിക്ഷയില്‍ പങ്കുചേരുക' എന്ന് പറയപ്പെടുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 3: 102 ല്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം ആണായിരിക്കട്ടെ പെണ്ണായിരിക്കട്ടെ, സത്യമായ അദ്ദിക്ര്‍ കൊണ്ട് ജിന്നുകൂട്ടുകാരനെ വിശ്വാസിയാക്കി മാറ്റി നാഥനെ ഹൃദയത്തില്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നവന്‍ മാത്രമേ സര്‍വസ്വം നാഥന് സമര്‍പ്പിച്ചു കൊണ്ട് മരണപ്പെടുകയുള്ളൂ. മനുഷ്യപ്പിശാചുക്കളായ കപടവിശ്വാസികളും അവരെ അന്ധമായി പിന്‍പറ്റുന്ന അനുയായികളും മരണസമയത്ത് അവരുടെ ആത്മാവിനെതിരെ 'നിശ്ചയം അവര്‍ കാഫിറുകള്‍ തന്നെയായിരുന്നു' എന്ന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന രംഗം 7: 37 ല്‍ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 14: 22 ല്‍, പിശാച് പരലോകത്ത് വിധി കഴിഞ്ഞശേഷം വന്നുപറയുന്നതാണ്: അല്ലാഹു നിങ്ങളോട് യഥാര്‍ത്ഥ വാഗ്ദത്തം ചെയ്തു, ഞാനും നിങ്ങളോട് വാഗ്ദത്തം ചെയ്തു, അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചെയ്ത വാഗ്ദത്തമിതാ ലംഘിച്ചിരിക്കുന്നു, എനിക്ക് നിങ്ങളില്‍ ഒരു സ്വാധീനവും -നിങ്ങളെയൊന്ന് വിളിച്ചുനോക്കുക എന്നല്ലാതെ- ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ എന്‍റെ വിളിക്ക് ഉത്തരം നല്‍കി, അതുകൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ട, നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളെത്തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുക, ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ രക്ഷകനൊന്നുമല്ല, നിങ്ങള്‍ എന്‍റെയും രക്ഷകരല്ല, ഭൗതികലോകത്തുവെച്ച് നിങ്ങള്‍ എന്നെ പങ്കാളിയായി വരിച്ചത് ഞാനിതാ നിഷേധിക്കുന്നു, നിശ്ചയം ഗ്രന്ഥം കിട്ടിയിട്ട് തള്ളിപ്പറയുന്ന അക്രമികള്‍ക്ക് വേദനാജനകമായ ശിക്ഷയാണുള്ളത് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സ്വര്‍ഗ്ഗം അല്ലെങ്കില്‍ നരകം ഓരോരുത്തരും നാലാം ഘട്ടമായ ഐഹികലോകത്തുവെച്ച് സമ്പാദിക്കുന്നതാണ്, അല്ലാതെ നരകത്തിലായതിന് ആരെയും -പിശാചിനെത്തന്നെയും- കുറ്റപ്പെടുത്താന്‍ സാധ്യമല്ല എന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കുകയാണ് ഈ സൂക്തം. അദ്ദിക്ര്‍ കൊണ്ട് ജീവിതലക്ഷ്യം സാക്ഷാത്കരിക്കലാണ് വിശ്വാസിയുടെ കടമ. 3: 136, 182; 4: 117-121 വിശദീകരണം നോക്കുക.