(അത്തൗബ) 9 : 57
لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ

വല്ല അഭയസ്ഥാനങ്ങളോ അല്ലെങ്കില്‍ ഗുഹകളോ അല്ലെങ്കില്‍ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളോ കണ്ടെത്തുകയാണെങ്കില്‍ അവര്‍ അതിലേക്ക് പേടിച്ച് ഓടിക്കയറി പതുങ്ങിയിരിക്കുമായിരുന്നു. 

എക്കാലത്തും കപടവിശ്വാസികള്‍ പൊതുവില്‍ പണക്കാരും പ്രായം കൂടിയവരുമായിരിക്കും. അവര്‍ക്ക് മരണത്തോടുകൂടി നരകമാണ് എന്നതിനാല്‍ 9: 55 ല്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ നിഷ്പക്ഷവാനായ അല്ലാഹു ഇഹത്തില്‍ സമ്പത്തും ആയുസ്സുമെല്ലാം പ്രദാനം ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. മദീനയില്‍ ഇസ്ലാമിന്‍റെ സ്വാധീനം ക്രമേണ വര്‍ദ്ധിക്കുകയും ജനങ്ങളില്‍ വലിയൊരു വിഭാഗം അല്ലാഹുവില്‍ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ പൊതുവില്‍ കപടവിശ്വാസികള്‍ അകപെട്ട പ്രതിസന്ധി വളരെ വലുതായിരുന്നു. മുമ്പത്തെ പോലെ നിഷേധത്തില്‍ തുടരാമെന്നു വെച്ചാല്‍ തങ്ങളുടെ നേതൃത്വവും സ്ഥാനമാനങ്ങളും പ്രമാണിത്തവുമെല്ലാം നഷ്ടപ്പെടും; കൂടാതെ സ്വന്തം കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ പലരും വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചവരായതിനാല്‍ അവര്‍ തങ്ങള്‍ക്കെതിരെ തിരിയാനുള്ള സാധ്യതയുമുണ്ട്, മറിച്ച് വിശ്വാസികളുടെ കൂടെ ചേരാമെന്നുവെച്ചാല്‍ ചുറ്റുമുള്ള ജനങ്ങളോടും ഗോത്രങ്ങളോടും നാടുകളോടും വരെ യുദ്ധത്തിന് ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്നത് പോലെയാണത്. അങ്ങനെ ഗത്യന്തരമില്ലാതെയാണ് അവര്‍ പുറമേക്ക് വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ച് ജീവിക്കുക എന്ന നിലപാടിലേക്ക് മാറിയത്. ജീവിതലക്ഷ്യം ഇല്ലാത്ത ഒരു ജനതയായതിനാല്‍ ത്യാഗങ്ങള്‍ സഹിക്കാനോ മരണം വരിക്കാനോ അവര്‍ ഒട്ടും തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അപ്പോഴാണ് മദീനയില്‍ ആസന്നമായ വിളവെടുപ്പിനുപോലും സമയം കൊടുക്കാതെ, കഠിനമായ ചൂടില്‍ വളരെ ദൂരം മരുഭൂമി താണ്ടി അന്നത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയായ റോമാസാമ്രാജ്യത്തോട് ഏറ്റുമുട്ടാന്‍ പോകണമെന്ന കല്പന വരുന്നത്. ഇത് അവര്‍ക്ക് മരണത്തിലേക്കുള്ള വിളിയായി അനുഭവപ്പെട്ടു. അപ്പോള്‍ വല്ല അഭയസ്ഥാനമോ ഗുഹയോ അല്ലെങ്കില്‍ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള എന്തെങ്കിലും പഴുതോ കണ്ടെത്തുകയാണെങ്കില്‍ അവിടേക്ക് ഓടിക്കയറി പതുങ്ങിയിരുന്ന് രക്ഷപ്പെടാമെന്ന മട്ടിലായി അവര്‍. കപടവിശ്വാസികളെയും വിശ്വാസികളെയും കടഞ്ഞെടുത്തു വേര്‍തിരിക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയാണ് എല്ലാവിധ പ്രതികൂലസാഹചര്യങ്ങളും യുദ്ധങ്ങളുമെല്ലാം അല്ലാഹു കൊണ്ടുവരുന്നത്. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള്‍ തബൂക്ക് യുദ്ധം പ്രധാനമായും വിശ്വാസികള്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ കപടവിശ്വാസികളെ തൊലിയുരിച്ച് കാണിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു എന്ന് കാണാം.

പ്രവാചകന്‍റെ കാലത്തെ കപടവിശ്വാസികളെപ്പോലെത്തന്നെ ഇക്കാലത്തുള്ള കപടവിശ്വാസികളും ലോകത്തുള്ള ഏത് പ്രശ്നവും സ്വാര്‍ത്ഥതയോടെയും അവസരവാദപരമായും മാത്രം നോക്കിക്കാണുന്നവരാണ്. ലോകത്ത് ശാന്തിയും സമാധാനവും നിലവില്‍ വരുത്തുന്നതിനും രക്തച്ചൊരിച്ചിലും തീവ്രവാദപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനുമുള്ള ഏകമാര്‍ഗം അദ്ദിക്ര്‍ ജനങ്ങളെ അവരുടെ ഹൃദയത്തിന്‍റെ ഭാഷയില്‍ പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്ത് അവരെ ജീവിതലക്ഷ്യമുള്ളവരാക്കുക മാത്രമാണ് എന്നിരിക്കെ, അത്തരം പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്ക് ഗ്രന്ഥത്തില്‍ യാതൊരു പരിഹാരവുമില്ല എന്ന മട്ടില്‍ ബാഹ്യമായ വിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും ചര്യാപരമായ നോമ്പും നമസ്കാരവും നിലനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടും ഹജ്ജും ഉംറയും നിര്‍വഹിച്ചു കൊണ്ടും ഒരു ഓളത്തിലെന്നോണം ജീവിച്ചുപോകുക എന്നതാണ് കപടവിശ്വാസികള്‍ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന നയം. ഒരു ത്യാഗത്തിനും തയ്യാറാകാതെ എങ്ങനെയെങ്കിലും സ്ഥാനമാനങ്ങളും പദവികളും നിലനിര്‍ത്തുന്നതിലായിരിക്കും അവരുടെ ശ്രദ്ധ. 3: 145, 166-167; 4: 136-140; 5: 49 വിശദീകരണം നോക്കുക. 

ആയത്തിന്റെ വരികൾ പകർത്തി!