(അൽ കഹ്ഫ് ) 18 : 110
قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا

നീ പറയുക: നിശ്ചയം കാര്യം, ഞാന്‍ നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്‍ മാത്രമാകുന്നു, നിശ്ചയം നിങ്ങളുടെ ഇലാഹ് ഏകന്‍ മാത്രമാണെന്ന് എന്നിലേ ക്ക് ദിവ്യസന്ദേശം നല്‍കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, അപ്പോള്‍ ആരാണോ തന്‍റെ നാഥനെ കണ്ടുമുട്ടണമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്, അപ്പോള്‍ അവന്‍ സല്‍കര്‍മ്മങ്ങള്‍ അനു ഷ്ഠിക്കുകയും തന്‍റെ നാഥനുള്ള സേവനത്തില്‍ ആരെയും പങ്ക് ചേര്‍ക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തുകൊള്ളട്ടെ!

41: 6 ല്‍ അല്ലാഹു പ്രവാചകനോട് പറയാന്‍ കല്‍പിക്കുന്നു: നിശ്ചയം, ഞാന്‍ നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്‍ മാത്രമാകുന്നു, നിശ്ചയം നിങ്ങളുടെ ഇലാഹ് ഏകനാണെന്ന് എനിക്ക് ദിവ്യസന്ദേശം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്, അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ അവനിലേക്കുള്ള മാര്‍ഗത്തില്‍ നേരെച്ചൊവ്വെ നിലകൊള്ളുകയും അവനോട് പാപമോചനം തേടുകയും ചെയ്യുവീന്‍, അവന്‍റെ അധികാരാവകാശങ്ങളില്‍ പങ്കുചേര്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് നരകത്തിലെ 'വൈല്‍' എന്ന കഠിനമായ ചെരുവാണുള്ളത്. പ്രവാചകന്‍ നൂഹ് തന്‍റെ ജനതയോട് പറഞ്ഞത് 11: 28 ല്‍ ഇങ്ങനെ കാണാം: അവന്‍ പറഞ്ഞു: എന്‍റെ ജനമേ, നിങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഞാന്‍ എന്‍റെ നാഥനില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു തെളിഞ്ഞ സാക്ഷ്യത്തിന്‍മേലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്, എനിക്ക് അവനില്‍ നിന്നുള്ള കാരുണ്യമായ അദ്ദിക്ര്‍ ലഭിക്കുന്നുമുണ്ട്, നിങ്ങള്‍ അതുകൊള്ളെ അന്ധരാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, നിങ്ങള്‍ അത് അംഗീകരിക്കാന്‍ വെറുപ്പുള്ളവരായിരിക്കെ നാം നിര്‍ബന്ധപൂര്‍വ്വം നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് അത് അംഗീകരിപ്പിക്കുകയോ?

നിഷേധികളായിട്ടുള്ള ജനത, എക്കാലത്തും അവരെപ്പോലുള്ള മനുഷ്യരെ പ്രവാചകന്‍മാരായി നിയോഗിച്ചത് കാരണമാണ് പ്രവാചകന്മാരെ സ്വീകരിക്കാതിരുന്നതെന്ന് 17: 93-94 സൂക്തങ്ങളില്‍ കാണാം. എന്നാല്‍ മറ്റുചിലര്‍ പ്രവാചകന്‍മാരെ ദൈവമോ ദൈവപുത്രനോ ആക്കി ചിത്രീകരിച്ചു. പ്രവാചകന്മാരെയും മലക്കുകളെയും അല്ലാഹുവിന്‍റെ പുത്രന്മാരായി പരിഗണിച്ച് സേവിക്കുന്നവരെ വിമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ട് 4: 171-172 സൂക്തങ്ങളില്‍ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ഓ! വേദക്കാരേ, നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ ദീനില്‍ അതിരുകവിയാതിരിക്കുവിന്‍, അല്ലാഹുവിന്‍റെമേല്‍ സത്യമല്ലാത്തത് പറയാതിരിക്കുക യും ചെയ്യുവിന്‍, നിശ്ചയം മര്‍യമിന്‍റെ പുത്രന്‍ ഈസാ മസീഹ് അല്ലാഹുവിന്‍റെ പ്രവാചകനും മര്‍യമിലേക്ക് ഇട്ടുകൊടുത്ത അവന്‍റെ വചനവും അവനില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു റൂഹും മാത്രമാകുന്നു, അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടും അവന്‍റെ പ്രവാചകന്‍മാരെക്കൊണ്ടും വിശ്വസിക്കുവിന്‍, അല്ലാഹു മൂവരും കൂടിയതാണന്ന് നിങ്ങള്‍ പറയാതിരിക്കുവിന്‍, നിങ്ങള്‍ വിരമിക്കുക, അതാണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തമം, നിശ്ചയം അല്ലാഹു ഏകഇലാഹാകുന്നു, പുത്രനുണ്ടാകുന്നതില്‍ നിന്ന് അവന്‍ എത്രയോ പരിശുദ്ധനുമാകുന്നു, ആകാശങ്ങളിലുള്ള എല്ലാഒന്നും ഭൂമിയിലുള്ള എല്ലാഒന്നും അവന്നുള്ളതാകുന്നു, അവയുടെ കൈകാര്യകര്‍ത്താവായിട്ട് അല്ലാഹുതന്നെ ഏറ്റവും മതിയായവനുമാകുന്നു, മസീഹ് അല്ലാഹുവിന്‍റെ അടിമയായിരിക്കുന്നതില്‍ കുറച്ചില്‍ വിചാരിക്കുന്നില്ല -അല്ലാഹുവിന്‍റെ സാമീപ്യസ്ഥരായ മലക്കുകളും, ആരാണോ അല്ലാഹുവിന്‍റെ അടിമയായിരിക്കുന്നതില്‍ കുറച്ചില്‍ വിചാരിക്കുകയും അഹങ്കരിക്കുകുയും ചെയ്യുന്നത്, അപ്പോള്‍ അവരെ മുഴുവനും അവനിലേക്ക് പുനര്‍ജീവിപ്പിച്ച് ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതാണ്. 9: 30 ല്‍, ഉസൈര്‍ അല്ലാഹുവിന്‍റെ പുത്രനാണെന്ന് ജൂതന്മാര്‍ പറയുന്നു, മസീഹ് അല്ലാഹുവിന്‍റെ പുത്രനാണെന്ന് ക്രൈസ്തവര്‍ പറയുന്നു, അതെല്ലാം അവരുടെ വായകള്‍ ഉതിര്‍ക്കുന്ന വെറും വാക്കുകളത്രെ, അവര്‍ തങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ് നിഷേധ ത്തില്‍ അകപ്പെട്ടവരുടെ വാക്കുകള്‍ അനുകരിച്ച് പറയുകയാകുന്നു, അല്ലാഹു അവരെ വധിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു -എങ്ങനെയാണ് അവര്‍ വഴിതെറ്റിപ്പിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്?  

മൊത്തം ലോകം വ്യതിചലിച്ച് നശിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ട ഘട്ടമെത്തിയപ്പോഴാണ് അല്ലാഹു അന്ത്യപ്രവാചകനായി മുഹമ്മദിനെ നിയോഗിച്ചത്. കാലക്രമേണ പ്രവാചകന്‍റെ ജനതയും വ്യതിചലിച്ചു, എത്രത്തോളമെന്നാല്‍ 'മുഹമ്മദ് നബി പ്രകാശത്താല്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്, നിഴലില്ല, മുഹമ്മദ് നബിയുടെ രക്തം, മൂത്രം തുടങ്ങിയവ പുണ്യം കിട്ടുമെന്ന് കരുതി അനുയായികള്‍ കുടിച്ചിരുന്നു, സ്ത്രീകള്‍ നബിയുടെ വിയര്‍പ്പ് സുഗന്ധമായി ശേഖരിച്ച് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു, ഇബ്രാഹിം നബിയെ തീയിലെറിഞ്ഞപ്പോള്‍ പൊള്ളാതിരുന്നത് മുഹമ്മദ് നബിയുടെ റൂഹ് ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടാണ്'എന്നെല്ലാം കെട്ടിച്ചമച്ച് അവര്‍ മറ്റുജനതകളേക്കാള്‍ വഴിപിഴച്ചു. അല്ലാഹ് എന്ന് വിളിക്കാന്‍ അറിഞ്ഞിട്ട് അവന്‍റെ അധികാരാവകാശങ്ങളില്‍ പങ്കുചേര്‍ക്കുന്ന ഇത്തരം യഥാര്‍ത്ഥ നിഷേധികള്‍ ചോദിക്കുന്നത്: അപ്പോള്‍ നബി സാധാരാണ മനുഷ്യനാണോ എന്നാണ്. ഉടമയായ നാഥന് പൂര്‍ണ്ണമായി അടിമപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ജീവിതം മുഴുവന്‍ അവന് സമര്‍പ്പിക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണെന്ന് പ്രായോഗിക ജീവിതത്തില്‍ ജീവിച്ച് കാണിച്ചു തരാന്‍വേണ്ടി മനുഷ്യരില്‍ നിന്ന് അല്ലാഹു നിയോഗിച്ച പ്രവാചകനാണദ്ദേഹം. മറ്റുമനുഷ്യരില്‍ നിന്ന് നബിക്കുള്ള പ്രത്യേകത ദിവ്യസന്ദേശം ലഭിക്കുന്നു എന്നതാണ്. 17: 90-93 സൂക്തങ്ങളിലൂടെ, 'ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് നീ ഞങ്ങള്‍ക്കൊരു ഉറവ് പുറപ്പെടുവിപ്പിക്കുന്നതുവരെ ഞങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും നിന്നില്‍ വിശ്വസിക്കുകയില്ല, അല്ലെങ്കില്‍ നിനക്ക് ഈത്തപ്പനയാലും മുന്തിരിയാലുമുള്ള ഒരു തോട്ടമുണ്ടാവുകയും അവയ്ക്കിടയിലൂടെ നദികള്‍ ധാരമുറിയാതെ പൊട്ടിയൊഴുകുകയും ചെയ്യട്ടെ, അതുമല്ലെങ്കില്‍ നീ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ ആകാശത്തെ കഷ്ണം കഷ്ണമായി ഞങ്ങളുടെമേല്‍ വീഴ്ത്തുകയോ അല്ലെങ്കില്‍ അല്ലാഹുവിനെയും മലക്കുകളെയും ഞങ്ങളുടെ മുമ്പില്‍ നേരിട്ടുകൊണ്ടു വരികയോ ചെയ്യുന്നതുവരെ (ഞങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുകയില്ല), അല്ലെങ്കില്‍ നിനക്ക് നവരത്നങ്ങളാലുള്ള ഒരു വീടുണ്ടാകുന്നതുവരെ, അതുമല്ലെങ്കില്‍ നീ ആകാശത്തിലേക്ക് കയറിപ്പോകുന്നത് ഞങ്ങള്‍ കാണുന്നതുവരെ, എന്നിട്ട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് വായിക്കാവുന്ന ഒരുഗ്രന്ഥം നീ ഇറക്കികൊണ്ടുവരുന്നതുവരെ -നിന്‍റെ ആകാശാരോഹണത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും വിശ്വസിക്കുകയില്ല എന്ന് അക്കാലത്തുള്ള നിഷേധികള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നതിന് മറുപടിയായി 'എന്‍റെ നാഥന്‍ ഏറ്റവും പരിശുദ്ധനാണ്, (അതിനെല്ലാം കഴിവുള്ളവനാണ്) ഞാനൊരു സന്ദേശവാഹകനായ മനുഷ്യനല്ലാതെ മറ്റാരെങ്കിലുമാണോ' എന്ന് പറയാനാണ് നബിയോട് കല്‍പ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. നാം ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ നിനക്ക് ദിവ്യസന്ദേശമായി നല്‍കിയത് എടുത്തുകളയുകതന്നെ ചെയ്യുമായിരുന്നു, പിന്നെ നമ്മില്‍ നിന്ന് നിനക്കത് തിരിച്ചുനല്‍കുന്ന ഒരു വക്കീലിനെയും നീ കണ്ടെത്തുകയില്ല, നിനക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുള്ളതെന്തും നിന്‍റെ നാഥന്‍റെ കാരുണ്യത്താലല്ലാതെയല്ല, നിശ്ചയം നിന്‍റെമേലുള്ള അവന്‍റെ ഔദാര്യം വളരെ വലുത് തന്നെയാണ് എന്ന് 17: 86-87 സൂക്തങ്ങളില്‍ അല്ലാഹു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ശിര്‍ക്ക്: ഗ്രന്ഥം വന്നുകിട്ടിയിട്ട് അല്ലാഹുവിന്‍റെ സത്തയിലോ കഴിവുകളിലോ ഗുണങ്ങളിലോ അവന്‍റെ സൃഷ്ടികളെത്തന്നെ പങ്കുകാരായി കരുതുന്നതിനെയാണ് ശിര്‍ക്ക് എന്ന് പറയുന്നത്. സര്‍വസൃഷ്ടികളുടെയും ആരാധ്യനായിരിക്കുക (ഉലൂഹിയ്യത്ത്), സര്‍വസൃഷ്ടികളുടെയും സംരക്ഷകനായിരിക്കുക (റുബൂബിയ്യത്ത്), സര്‍വലോകങ്ങളെയും അടക്കി ഭരിക്കുന്നവനായിരിക്കുക (മുലൂക്കിയ്യത്ത്) എന്നീ അല്ലാഹുവിന്‍റെ മാത്രം അധികാരാവകാശങ്ങളില്‍ മറ്റാരെയെങ്കിലും പങ്കുചേര്‍ക്കലാണത്. ആദം മുതല്‍ അന്ത്യനാള്‍ വരെയുള്ള അല്ലാഹുവിന്‍റെ ഏകസംഘത്തില്‍നിന്നും ഭിന്നിച്ച് വിവിധസംഘടനകളില്‍ ചേരല്‍ 30: 31-32 സൂക്തങ്ങള്‍ പ്രകാരവും, ഇഹലോകത്ത് തനിക്ക് നല്‍കപ്പെട്ട അനുഗ്രഹങ്ങളുടെയെല്ലാം ഉറവിടം അല്ലാഹുവാണെന്ന വസ്തുത മറന്ന് ജീവിക്കല്‍ 18: 42 പ്രകാരവും ശിര്‍ക്കാണെന്ന് കാണാം. ഏഴ് വന്‍കുറ്റങ്ങളിലൊന്നായ ശിര്‍ക്ക്കൊണ്ട് അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസം മലിനമാക്കപ്പെട്ടാല്‍ നിന്‍റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെല്ലാം മിഥ്യയായിപ്പോവുകയും നീ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവനാവുകയും ചെയ്യുമെന്ന് 39: 65 ല്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

പ്രപഞ്ചനാഥന്‍ പ്രവാചകനിലുടെ പഠിപ്പിച്ചു: എന്‍റെ ഈ സമുദായത്തില്‍ വളരെ ഗോപ്യമായ ശിര്‍ക്കും സ്ത്രീകളോടുള്ള ആസക്തിയും കടന്നുവരുമെന്ന് ഞാന്‍ ഭയപ്പെടുന്നു; അപ്പോള്‍ അനുയായികള്‍ ചോദിച്ചു: താങ്കള്‍ക്കുശേഷം താങ്കളുടെ സമുദായം ശിര്‍ക്ക് ചെയ്യുമെന്നോ? പ്രവാചകന്‍ പറഞ്ഞു: അതെ; അപ്പോള്‍ അവര്‍ സൂര്യനെയോ ചന്ദ്രനെയോ കല്ലിനെയോ വിഗ്രഹങ്ങളെയോ ആരാധിക്കുകയില്ല, മറിച്ച് അവരുടെ പ്രവൃത്തികള്‍ ജനങ്ങളെ കാണിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ളതായിരിക്കും, കൂടാതെ സ്വത്തിനോടും സ്ത്രീകളോടും കഠിനമായ ആസക്തിയുമായിരിക്കും, നോമ്പുകാരനായി നേരം പുലരുന്ന ഒരാളുടെ കാമാസക്തി കാരണം അവന്‍റെ നോമ്പ് നഷ്ടപ്പെടും. മറ്റൊരിക്കല്‍ പ്രവാചകന്‍ പഠിപ്പിച്ചു: ചെറിയ ശിര്‍ക്ക് നിങ്ങളില്‍ കടന്നുകൂടുന്നത് ഞാന്‍ ഭയപ്പെടുന്നു, അപ്പോള്‍ അനുയായികള്‍ ചോദിച്ചു: എന്താണ് ചെറിയ ശിര്‍ക്ക് എന്നുപറഞ്ഞാല്‍? പ്രവാചകന്‍ പറഞ്ഞു: ലോകമാന്യമാണത്, ജനങ്ങളെ കാണിക്കാന്‍ സല്‍ക്കര്‍മങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന അത്തരക്കാരോട്, വിധിദിവസം അല്ലാഹു പറയും: നിങ്ങള്‍ ആരെ കാണിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണോ ഐഹികലോകത്ത് നിങ്ങളുടെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നതും ഭയഭക്തി നടിച്ചിരുന്നതും അവരുടെ അടുത്തുപോയി പ്രതിഫലം കിട്ടുമോ എന്ന് അന്വേഷിക്കുക. പ്രവാചകന്‍ വീണ്ടും പഠിപ്പിച്ചു: ആരാണോ എന്നെ കാണിക്കാന്‍ വേണ്ടി നമസ്കാരം നന്നാ ക്കിത്തീര്‍ത്തത്, അപ്പോള്‍ അവന്‍ അല്ലാഹുവില്‍ പങ്കുചേര്‍ത്തവനായി, ആരാണോ എന്നെ കാണിക്കാന്‍വേണ്ടി നോമ്പുകാരനായത്, അപ്പോള്‍ അവന്‍ അല്ലാഹുവില്‍ പങ്കുചേര്‍ത്തവനായി, ആരാണോ എന്നെ കാണിക്കാന്‍വേണ്ടി ദാനധര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്തത്, അപ്പോള്‍ അവന്‍ അല്ലാഹുവില്‍ പങ്കുചേര്‍ത്തവ നായി. അത്തരക്കാര്‍ ദീനിനെ കളവാക്കുന്നവരാണെന്ന് 107: 1-6 സൂക്തങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സ്വയം പിശുക്ക് കാണിക്കുന്നവരും ജനങ്ങളോട് പിശുക്കി നുവേണ്ടി കല്പിക്കുന്നവരും അല്ലാഹു തങ്ങള്‍ക്കേകിയ അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ പൂഴ്ത്തിവെക്കുന്നവരുമായ നന്ദികെട്ട നിഷേധികള്‍ക്ക് അതിനിന്ദ്യമായ ശിക്ഷ യാണ് നാം ഒരുക്കിവെച്ചിട്ടുള്ളത് എന്ന് 4: 37 ലും; അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടും അന്ത്യദിനത്തെക്കൊണ്ടും വിശ്വസിക്കാത്ത അവര്‍ ജനങ്ങളെ കാണിക്കുന്ന തിനുവേണ്ടി തങ്ങളുടെ ധനം ചെലവഴിക്കുന്നവരാണ്, ആര്‍ക്കെങ്കിലും പിശാച് കൂട്ടുകാരനായാല്‍ അപ്പോള്‍ അവന്‍ ദുഷിച്ച കൂട്ടുകാരന്‍തന്നെ എന്ന് 4: 38 ലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ ജനതകള്‍ക്കെല്ലാമുള്ള മുന്നറിയിപ്പായിട്ടാണ് ത്രികാലജ്ഞാനിയായ അല്ലാഹു 18: 110-ാം സൂക്തം അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്.

 ഒരാള്‍ക്കും, നിഷ്പക്ഷവാനായ നാഥന് തന്നെയും ഒരാളെയും വിശ്വാസിയാക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. 3: 101-102; 10: 108 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം ആരാണോ അദ്ദിക്ര്‍കൊണ്ട് തന്‍റെ ജിന്നുകൂട്ടുകാരനെ വിശ്വാസിയാക്കി മാറ്റുകയും നാഥനെ ഹൃദയത്തില്‍ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തത്, അവന്‍ നേരെച്ചൊവ്വെയുള്ള പാതയിലായിക്കഴിഞ്ഞു. ആരാണോ തന്‍റെ വിധി 83: 7 ല്‍ പറഞ്ഞ നരകക്കുണ്ഠത്തിലേക്കുള്ള സിജ്ജീനില്‍ നിന്ന് അദ്ദിക്ര്‍ ഉപയോ ഗപ്പെടുത്തി 83: 18 ല്‍ പറഞ്ഞ സ്വര്‍ഗത്തിലെ ഇല്ലിയ്യീനിലേക്ക് മാറ്റിയത്, അവന്‍ മാത്രമാണ് വിജയം വരിക്കുക. വിശ്വാസികള്‍ മാത്രമാണ് മരണസമയ ത്ത് നാഥനെ ആത്മാവുകൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടുകൂടി നോക്കുക എന്ന് 75: 22-23 സൂക്തങ്ങളിലും; അദ്ദിക്റിനെ മൂടിവെക്കുകയും തള്ളിപ്പറയുകയും ചെയ്യുന്ന അറബി ഖുര്‍ആന്‍ വായിക്കുന്ന എല്ലാ ഫുജ്ജാറുകളും മരണസമയത്ത് ദുഃഖത്തോടുകൂടി പിശാചിനെയാണ് നോക്കുക എന്ന് 75: 24 ലും പറ ഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ലോകത്തെവിടെയും വിശ്വാസികളുടെ ഒരു സംഘമില്ലാത്ത ഇക്കാലത്ത് അദ്ദിക്റിനെ സത്യപ്പെടുത്തി ജീവിക്കുന്ന ഒറ്റപ്പെട്ട വിശ്വാസി സ്വീകരിക്കേണ്ടത് 7: 205-206 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരമുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനാരീതിയും ജീവിതരീതിയുമാണ്. 2: 255-257; 4: 174-175; 5: 48; 16: 97; 17: 111 വിശദീകരണം നോക്കുക.

ആയത്തിന്റെ വരികൾ പകർത്തി!