അദ്ദിക്റിനെ സത്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ആത്മാവിനും പരലോകത്തിനും പ്രാധാന്യം കൊടുത്ത് ജീവിക്കുന്ന വിശ്വാസി ദേഹേച്ഛക്കും ഭൗതികജീവിത ത്തിനും പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാത്തവനാണ്. നാഥനെ നിഷ്പക്ഷവാനായി പരിഗണിക്കുന്ന അവന്‍, നാലാം ഘട്ടമായ ഐഹികലോകത്തുവെച്ച് ജൈവ കൃഷി നടത്തിക്കൊണ്ടും ഫലവൃക്ഷങ്ങള്‍ വെച്ചുപിടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും ആയിരം സമുദായങ്ങളില്‍ പെട്ട ജീവികളുടെ ക്ഷേമം മുന്‍നിര്‍ത്തി പ്രവര്‍ത്തി ക്കുകവഴി ഏഴാം ഘട്ടത്തിലേക്കുവേണ്ട സ്വര്‍ഗം സമ്പാദിക്കുന്നതാണ്. 14: 2-3 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം ആത്മാവിനെ പരിഗണിക്കാത്ത, അദ്ദി ക്റിനെ വിസ്മരിച്ച് കെട്ടജനതയായ ഫുജ്ജാറുകള്‍ ലക്ഷ്യബോധമില്ലാതെ ജീവിക്കുകവഴി നാലാം ഘട്ടത്തില്‍ നരകം പണിയുന്നതും ഏഴാം ഘട്ടത്തില്‍ അത് അനന്തരമെടുക്കുന്നതുമാണ്. ആയിരത്തില്‍ ഒന്നായ വിശ്വാസി 14: 30 ലൂടെ ഫുജ്ജാറുകളോട്, 'നിങ്ങള്‍ ഇവിടെ കുറച്ചുകാലം സുഖിക്കുക, നിശ്ച യം നിങ്ങളുടെ മടക്കം നരകത്തിലേക്കാകുന്നു' എന്ന് പറയാനാണ് കല്‍പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. 7: 2; 10: 65-66; 11: 12 വിശദീകരണം നോക്കുക.