അപ്പോള്‍ അവര്‍ ഇരുവര്‍ക്കും അവരുടെ നാഥന്‍ വിശുദ്ധിയില്‍ അവനേക്കാള്‍ ഉത്തമനും കുടുംബസ്നേഹത്തില്‍ അവനേക്കാള്‍ അടുപ്പമുള്ളവനുമായ സന്താനത്തെ പകരം നല്‍കണമെന്ന് നാം ആഗ്രഹിച്ചു.
നിഷ്പക്ഷവാനായ നാഥന്‍ മനുഷ്യന് നന്ദിപ്രകടിപ്പിക്കുന്നവന്‍ അല്ലെങ്കില്‍ നന്ദികെട്ടവന്‍ എന്നീ രണ്ടാലൊരു മാര്‍ഗം തെരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. അപ്പോള്‍ അദ്ദിക്റിനെ സത്യപ്പെടുത്തുന്ന വിശ്വാസി ഒരാളെയും വിശ്വാസിയാകാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുകയില്ല. 5: 67; 13: 40 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം നാഥന്‍റെ സന്ദേശമായ അദ്ദിക്ര്‍ ലോകര്‍ക്ക് എത്തിച്ചുകൊടുക്കല്‍ മാത്രമാണ് പ്രവാചകന്‍റെയും വിശ്വാസിയുടെയും ബാധ്യത. ഒരു ബാലന്‍ വളര്‍ന്ന് വലുതാകുമ്പോള്‍ ദുഷ്ടനായിത്തീരുമെന്ന് കണക്കാക്കാനോ അതിന്‍റെ പേരില്‍ കൊല നടത്താനോ മനുഷ്യരില്‍ നിന്നുള്ള ദൂതന്മാര്‍ക്ക് ഒരിക്കലും പാടില്ല. അദ്ദിക്റിന്‍റെ വിധിവിലക്കുകള്‍ക്ക് എതിരായി പ്രവാചകനോ വിശ്വാസിക്കോ ഒന്നും നടപ്പിലാക്കുക സാധ്യമല്ല. അപ്പോള്‍ ഇവിടെ നിഷ്പക്ഷവാനായ നാഥന്‍ അവന്‍റെ മലക്കുകളില്‍ നിന്നുള്ള ദൂതനായ ഖിള്റിലൂടെയാണ് ഇതെല്ലാം നടപ്പിലാക്കിയത്. മാതാപിതാക്കള്‍ വിശ്വാസികളാ യതിനാല്‍ അവരോടൊപ്പം തങ്ങളുടെ സന്താനത്തെയും സ്വര്‍ഗത്തില്‍ ലഭിക്കണമെന്ന അവരുടെ ആഗ്രഹം പൂവണിയിക്കാന്‍ കൂടിയാണ് പതിനഞ്ച് വയസ്സുതികയാത്ത ആ ബാലനെ കൊന്നുകളഞ്ഞത്. പതിനഞ്ച് വയസ്സിനുമുമ്പ് മരണപ്പെടുന്നത് ആരുടെ മക്കളാണെങ്കിലും അവര്‍ സ്വര്‍ഗത്തിലാണെന്ന് നാഥന്‍ അവന്‍റെ പ്രവാചകനിലൂടെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 11: 59; 13: 11, 19-24 വിശദീകരണം നോക്കുക.