എക്കാലത്തും പിശാചിന്‍റെ കാല്‍പ്പാടുകള്‍ സമൂഹത്തില്‍ നിന്നും ഘട്ടംഘട്ടമായിട്ടാണ് നിര്‍മാര്‍ജ്ജനം ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. വ്യഭിചാരത്തിന് ഒന്നാംഘട്ടത്തില്‍ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ശിക്ഷാനടപടികള്‍ 4: 15-16 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവിവാഹിതരായ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും വ്യഭിചരിച്ചാലുള്ള ശി ക്ഷയാണ് രണ്ടാംഘട്ടമായി ഈ സൂക്തത്തിലൂടെ അവതരിച്ചിട്ടുള്ളത്. എന്നാല്‍ ശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കുമ്പോള്‍ വിശ്വാസികളില്‍ നിന്നുള്ള ഒരുവിഭാഗം അ തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കേണ്ടതുണ്ട്. വിവാഹിതരായവര്‍ വ്യഭിചരിച്ചാല്‍ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊല്ലുക എന്നതാണ് മൂന്നാംഘട്ടമായി അവതരിച്ച ശിക്ഷ. ഇത് പ്ര വാചകന്‍റെ കാലത്ത് നടപ്പിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതുതന്നെയാണ് തൗറാത്തിലും വ്യഭിചാരത്തിനുള്ള ശിക്ഷ. അത് നടപ്പിലാക്കപ്പെടേണ്ട ഘട്ടത്തില്‍ 'നിങ്ങ ളില്‍ കുറ്റം ചെയ്യാത്തവര്‍ കല്ലെറിയട്ടെ' എന്ന് ഈസാ പറയുകയുണ്ടായി. എന്നാല്‍ അന്ന് ആ സമൂഹത്തില്‍ കുറ്റം ചെയ്യാത്തവരായി ആരുംതന്നെ ഇല്ലാ ത്തതിനാല്‍ ശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടില്ല. 

ഇന്ന് ലോകത്തെവിടെയും അദ്ദിക്റിനെ സത്യപ്പെടുത്തി ജീവിക്കുന്ന വിശ്വാസികളുടെ ഒരു സംഘമില്ലാത്തതിനാല്‍ ഇത്തരം ശിക്ഷാനിയമങ്ങളൊന്നും നടപ്പിലാക്കാന്‍ സാ ധ്യമല്ല. പകരം 17: 13-14 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം ഓരോരുത്തരുടെയും പിരടിയില്‍ ബന്ധിച്ചിട്ടുള്ള കര്‍മരേഖയില്‍ ഓരോ രുത്തരുടെയും ചിന്തയും വാക്കും പ്രവൃത്തിയുമെല്ലാം രേഖപ്പെടുത്തി വെക്കുന്നുണ്ടെന്നും വിധിദിവസം അത് പ്രകാശിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥമായി പുറത്തെടു ത്ത് നല്‍കി ഓരോരുത്തരെക്കൊണ്ടും വായിപ്പിച്ചാണ് വിചാരണ നടത്തുക എന്നും മനുഷ്യരെ അദ്ദിക്ര്‍ എത്തിച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് ഉണര്‍ത്തുകയാണ് ഒറ്റപ്പെട്ട വിശ്വാസി ചെയ്യേണ്ടത്. 2: 62 ല്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം മാനുഷികഐക്യം സ്ഥാപിക്കുക, പ്രപഞ്ചത്തെ അതിന്‍റെ സന്തുലനത്തില്‍ നിലനിര്‍ത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യം വെച്ചുകൊണ്ട് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവനാണ് അത്തരം വിശ്വാസി. 3: 101-102; 22: 77-78 വിശദീകരണം നോക്കുക.