അല്ലാഹുവിനെ പ്രപഞ്ചത്തിലെ പ്രകാശത്തോടാണ് ഉപമിച്ചിരിക്കുന്നത്. അന്ധകാരങ്ങളാകട്ടെ പൈശാചികമാണ്. വിളക്കുമാടത്തിലാണ് വിളക്കുവെ ച്ചിട്ടുള്ളത് എന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് പ്രകാശം മറ്റുഭാഗങ്ങളിലേക്ക് ചിന്നിച്ചിതറിപ്പോകാതെ പൂര്‍ണ്ണമായി പ്രപഞ്ചത്തിലെല്ലായിടത്തും ലഭിക്കുന്നു എന്നാ ണ്. ആ വിളക്ക് സ്വയം ജ്വലിക്കുന്ന സ്ഫടികക്കൂട്ടിലായതിനാല്‍ പ്രകാശം പൂര്‍ണ്ണരൂപത്തില്‍ ലഭിക്കുന്നു എന്നുമാണ്. 'കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ളതോ പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തുള്ളതോ അല്ലാത്ത, തീ സ്പര്‍ശിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും തിളങ്ങുന്ന അനുഗ്രഹീതമായ ഒലീവ് വൃക്ഷത്തില്‍നിന്നുള്ള എണ്ണ' എന്നുപറഞ്ഞത്, ഒലീവ് വൃക്ഷ ത്തിന് രാവിലത്തെയും വൈകുന്നേരത്തെയും സൂര്യപ്രകാശം അല്പംപോലും ഒഴിവാകാതെ പൂര്‍ണ്ണരീതിയില്‍ ലഭിക്കുന്നതിനാല്‍ അതിന്‍റെ എണ്ണയില്‍ അല്പംപോലും ജലാംശമില്ല എന്നാണ്. അങ്ങനെ ആ വിളക്ക് പ്രകാശത്തിനുമേല്‍ പ്രകാശം ചൊരിയുന്നു. പ്രകാശത്തിന്‍റെ ആധിക്യത്താലാണ് അല്ലാഹു വിനെ കണ്ണുകൊണ്ട് കാണാന്‍ കഴിയാത്തത്. 6: 103-104 വിശദീകരണം നോക്കുക. 

 'തന്‍റെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് മാര്‍ഗദര്‍ശനം ചെയ്യുന്നു' എന്നതിലെ പ്രകാശം 4: 174 ല്‍ പറഞ്ഞ വ്യക്തമായ തെളിവും പ്രകാശവുമായ അദ്ദിക്ര്‍ തന്നെയാണ്. 'അവന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ' എന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് 14: 1 ല്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ അദ്ദിക്റില്‍ നിന്ന് അവരവരെ മനസ്സിലാക്കി അദ്ദിക്ര്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്ന അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കുന്നവരെ എന്നാണ്. അല്ലാഹുവിനെ പരിചയപ്പെടുത്തേണ്ടവിധം മനുഷ്യര്‍ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തുക എന്നത് പ്ര കാശമായ അദ്ദിക്ര്‍ വഹിക്കുന്നവരുടെ ബാധ്യതയാണ്. എന്നാല്‍ അദ്ദിക്റിനെ മൂടിവെച്ച് ജീവിക്കുന്ന ഫുജ്ജാറുകള്‍ ഇന്ന് മറ്റേതൊരു ജനവിഭാഗത്തെ ക്കാളും പൈശാചിക വൃത്തികളില്‍ മുഴുകി അന്ധകാരങ്ങളില്‍ തപ്പിത്തടയുകയാണ്. 7: 157-158; 8: 22 വിശദീകരണം നോക്കുക.