സൂക്തത്തില്‍ പറഞ്ഞ വീടുകള്‍ ജനങ്ങള്‍ക്ക് അദ്ദിക്ര്‍ പഠിപ്പിക്കാനും അല്ലാഹുവിനെ ധാരാളമായി സ്മരിക്കാനും സ്തുതിക്കാനും വാഴ്ത്താനുമെല്ലാം ഉത കുന്ന വിധത്തില്‍ സ്ഥാപിതമായിട്ടുള്ള പള്ളികളാണ്. എന്നാല്‍ 3: 7-10 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം പ്രവാചകന്‍റെ വിയോഗത്തിന് 30 വര്‍ഷങ്ങള്‍ ക്കുശേഷം ഇസ്ലാം പിരിയുടയുകയും ഗ്രന്ഥം വഹിക്കുന്നവര്‍ അദ്ദിക്റിനെ മൂടിവെച്ചുകൊണ്ടും തള്ളിപ്പറഞ്ഞുകൊണ്ടും അറബി ഖുര്‍ആന്‍ വായി ക്കുന്ന ഫുജ്ജാറുകളായി മാറുകയുണ്ടായി. 4: 150-151 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം അവര്‍ ആത്മാവിനെയും പരലോകത്തെയും പരിഗണിക്കാതെ ശരീരത്തിനും ഐഹികലോകത്തിനും പ്രാധാന്യം കൊടുത്തുകൊണ്ട് അദ്ദിക്റിനെ വിസ്മരിച്ച കെട്ടജനതയും യഥാര്‍ത്ഥ കാഫിറുകളുമായിരിക്കുകയാ ണ്. അവരുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനയും ഖുര്‍ആന്‍ പാരായണവുമെല്ലാം ദൈവസ്മരണയില്ലാത്തതും 8: 35 ല്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരമുള്ള ആര്‍പ്പുംവിളിയുമാണ്. അങ്ങനെ അവരുടെ പള്ളികളാകട്ടെ, 9: 107-108 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരമുള്ള ഉപദ്രവകരമായ പള്ളികളുമായി മാറിയിരിക്കയാണ്. 

 ഇന്ന് ലോകത്തെവിടെയും വിശ്വാസികളുടെ സംഘമില്ലാത്തതിനാല്‍ ഒരുമിച്ച് ചേര്‍ന്നുള്ള ജുമുഅഃ, ജമാഅത്ത് നമസ്കാരങ്ങള്‍ ഇല്ല. 7: 205 ല്‍ പ്രവാചക നോട് കല്‍പിച്ചിട്ടുള്ളത് -നീ നിന്‍റെ നാഥനെ വളരെ വിനീതനായും ഉള്ളിന്‍റെയുള്ളില്‍ ഭയപ്പെട്ടുകൊണ്ടും വാക്കുകള്‍ നാവുകൊണ്ട് പറയാതെ പ്രഭാത പ്ര ദോഷങ്ങളില്‍ ആത്മാവുകൊണ്ട് സ്മരിക്കുക എന്നും നീ പ്രജ്ഞയറ്റവരില്‍ ഉള്‍പ്പെടരുത് എന്നുമാണ്. അപ്പോള്‍ ഇന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ട വി ശ്വാസി 7: 205-206 സൂക്ത ങ്ങളില്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരമുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനാരീതിയും ജീവിതരീതിയുമാണ് പിന്‍പറ്റേണ്ടത്. 9: 17-18; 22: 40; 25: 17-18 വിശദീകരണം നോക്കുക.