അപ്പോള് അല്ലാഹുവില് നിന്നുള്ള ഭക്തിയുടെയും തൃപ്തിയുടെയും മേല് അതിന്റെ നിര്മാണത്തിന് അടിത്തറയിട്ടവനാണോ അതല്ല, അടിമണ്ണിളകി തകര്ന്നുവീഴാന് പോകുന്ന മണല് തിട്ടയുടെ മുകളില് നിര്മാണം നടത്തുകയുംഅങ്ങനെ അത് അവനെയും കൊണ്ട് നരകഗര്ത്തത്തിലെ തീയില് വീഴുകും ചെയ്ത ഒരുവനാണോ ഉത്തമന്? അല്ലാഹുവാകട്ടെ ഇത്തരം അക്രമികളായ ഒരു ജനതയെ സന്മാര്ഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയില്ല തന്നെ.
ജീവിതലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കി ജീവിക്കുന്ന വിശ്വാസികള്, അല്ലാഹുവിന്റെ തൃപ്തി നേടുന്നതിനുവേണ്ടി ഹൃദയം കൊണ്ട് അവനോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ടും തെളിവായ -ബുര്ഹാനായ- അദ്ദിക്റിന്റെ വിധിവിലക്കുകള് മാനിച്ചുകൊണ്ടുമാണ് ഏതൊരുപ്രവൃത്തിയും ചെയ്യുക. ജീവിതലക്ഷ്യം മറന്നവരായതിനാല് പരലോകത്തിനുമേല് ഐഹികലോകത്തിന് പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്ന കപടവിശ്വാസികളുടെ ദുഷ്ടലാക്കോടെയുള്ളതും ജാഢയായിക്കൊണ്ടുള്ളതുമായ എല്ലാപ്രവര്ത്തനങ്ങളും നിഷ്ഫലമായിപ്പോകുന്നതാണ്. ആത്മാവിനെ തിരിച്ചറിയാതെ ഏത് പ്രവൃത്തി ചെയ്താലും ശരീരം അവനെതിരായി സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നതാണ്.
9: 28 ല് വിവരിച്ച പ്രകാരം ഇജാസില് മഹ്ദിയുടെ ആഗമനം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നതോടുകൂടി ലോകത്തെല്ലായിടത്തുമുള്ള ദൈവസ്മരണയില് നിലകൊള്ളുന്ന വിശ്വാസികളെല്ലാം ഇജാസിലേക്ക് വേര്തിരിക്കപ്പെടുന്നതും, അവിടെയുള്ള 48: 6; 98: 6 സൂക്തങ്ങളില് പറഞ്ഞ കപടവിശ്വാസികളും അവരുടെ അനുയായികളായ മുശ്രിക്കുകളും അവിടെ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്. തുടര്ന്ന് ഈസാ രണ്ടാമത് വരുന്നതും മസീഹുദ്ദജ്ജാല് വധിക്കപ്പെടുന്നതും പ്രവാചകന്റെ സമുദായത്തില് പെട്ട ജൈനര്, ബുദ്ധര്, ഹൈന്ദവര്, ജൂതര്, ക്രൈസ്തവര്, സിക്കുകാര് തുടങ്ങിയ ഇതരജനവിഭാഗങ്ങള് ഇസ്ലാം അംഗീകരിക്കുന്നതും അവര് 9: 67-68 സൂക്തങ്ങളില് പറഞ്ഞ തെമ്മാടികളായ കപടവിശ്വാസികളെയും കുഫ്ഫാറുകളെയും കല്ലുകളാലും മരങ്ങളാലും വിളിച്ച് പറയപ്പെട്ട് വധിക്കുന്നതുമാണ്. അതോടുകൂടി സന്മാര്ഗമൊന്നുമില്ലാത്തതും ഉപദ്രവകരമായതുമായ ലോകത്തുള്ള ഫുജ്ജാറുകളുടെ എല്ലാ പള്ളികളും നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതാണ്. 2: 254; 9: 55; 13: 18 വിശദീകരണം നോക്കുക.