എല്ലാ പ്രവാചകന്‍മാരും ഗ്രന്ഥത്തിന്‍റെ ആത്മാവായ അദ്ദിക്റും കൊണ്ട് ഒരേ പാതയിലേക്ക് മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശനം ചെയ്തുകൊണ്ടും തങ്ങളുടെ ജനതയുടെ പ്രത്യേകിച്ചുള്ള വ്യതിചലനങ്ങളില്‍ നിന്ന് താക്കീത് ചെയ്തുകൊണ്ടുമാണ് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. ഇന്ന് ഇത്തരം സൂക്തങ്ങളെല്ലാം അറബി ഖുര്‍ആനില്‍ വായിക്കുന്ന ഫുജ്ജാറുകള്‍ വിവിധ സംഘടനകളിലും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളിലും അകപ്പെട്ട് അല്ലാഹുവിന്‍റെ അധികാരാവകാശങ്ങളില്‍ പങ്കുചേര്‍ക്കുന്നവരും ഏകഇലാഹായി അല്ലാഹുവിനെ സ്വീകരിക്കാത്തവരുമായി മാറാന്‍ കാരണം ത്രികാലജ്ഞാനമായ അദ്ദിക്റിനെ അവഗണിച്ചതാ ണ്. അവരവര്‍ വിശ്വാസിയാണോ കാഫിറാണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാനും സ്രഷ്ടാവിനെ കണ്ടെത്താനും ജീവിതലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കി പ്രവര്‍ത്തിക്കാനു മുള്ള ഉപകരണമായ അദ്ദിക്റിനെ ഉള്‍ക്കാഴ്ചാദായകമായും ത്രാസ്സായും ഉപയോഗപ്പെടുത്താത്ത ഫുജ്ജാറുകള്‍ വായിച്ച, കേട്ട, തൊട്ട ഗ്രന്ഥം അവര്‍ക്കെതി രെ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയും വാദിക്കുകയും ചെയ്ത് അവരെ നരകക്കുണ്ഠത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നതാണ്. അദ്ദിക്റിനെ മുറുകെപ്പിടിച്ച് ജീവിക്കുന്ന വി ശ്വാസി 58: 22 ല്‍ പറഞ്ഞ ആദം മുതല്‍ അന്ത്യനാള്‍ വരെയുള്ള മനുഷ്യര്‍ക്ക് നാഥന്‍ തൃപ്തിപ്പെട്ട ഏകസംഘത്തില്‍ പെട്ടവരാണെങ്കില്‍ വിവിധ സംഘടനകളായി പിരിഞ്ഞ് മുശ്രിക്കുകളായിത്തീര്‍ന്ന ഫുജ്ജാറുകള്‍ 58: 19 ല്‍ പറഞ്ഞ പിശാചിന്‍റെ സംഘത്തില്‍ പെട്ടവരാണ്. അല്ലാഹുവിനെക്കൂടാതെ സംരക്ഷകരെയും സഹായികളെയും തെരഞ്ഞെടുത്തിട്ടുള്ളവര്‍ പറയുന്നത്, ഞങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് സേവനം ചെയ്യുന്നത് അല്ലാഹുവിലേക്ക് അവര്‍ ഞങ്ങളെ അടുപ്പിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി മാത്രമാണ് എന്നാണ്, നിശ്ചയം അല്ലാഹു അവര്‍ ഭിന്നിച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാഓരോ വിഷയത്തിലും അവര്‍ക്കിടയില്‍ വിധിദിവസം തീരുമാനം കല്‍പിക്കുന്നതാണ്, നുണ പറയുകയും നിഷേധത്തിനുമേല്‍ നിഷേധം കൈക്കൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളെയും അല്ലാഹു സന്‍മാര്‍ഗ്ഗത്തിലാക്കുകയില്ലതന്നെ എന്ന് 39: 3 ല്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 'നിശ്ചയം എന്‍റെ നാഥന്‍ സമീപസ്ഥനായ ഉത്തരം നല്‍കുന്നവനാണ്' എന്ന് അല്ലാഹുവി നെ പരിചയപ്പെടുത്തുകവഴി അല്ലാഹു അകലെയാണെന്ന മിഥ്യാധാരണ തിരുത്തുന്നതുപോലെത്തന്നെ അവന്‍ നേരിട്ടുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനക്ക് ഉത്തരം നല്‍ കുകയില്ലെന്ന മിഥ്യാധാരണയും തിരുത്തുന്നു. അതുതന്നെയാണ് 11: 56 ല്‍ പ്രവാചകന്‍ ഹൂദ് 'നിശ്ചയം എന്‍റെ നാഥന്‍ നേരെച്ചൊവ്വെയുള്ള പാതയില്‍ ത ന്നെയാകുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞതിന്‍റെ വിവക്ഷയും. 2:186; 6: 102-103; 7: 55-56; 8: 24 വിശദീകരണം നോക്കുക.