മദീനയില്‍ ആദ്യമായി സക്കാത്ത് സമ്പ്രദായം നിലവില്‍ വരികയും അത് ഒരു കേന്ദ്രത്തില്‍ ശേഖരിച്ച് വിതരണം ചെയ്യാന്‍ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഓരോ വര്‍ഷവും സ്വര്‍ണ്ണം, വെള്ളി, കച്ചവടച്ചരക്കുകള്‍, കന്നുകാലികള്‍ തുടങ്ങിയവക്ക് രണ്ടരശതമാനം, കാര്‍ഷിക ഉല്‍പന്നങ്ങള്‍ക്ക് അത് തേവിനനച്ച് പരിപാലിച്ചുണ്ടാക്കിയതാണെങ്കില്‍ അഞ്ച് ശതമാനം, അത് പരിപാലനമൊന്നും കൂടാതെയുണ്ടായതാണെങ്കില്‍ പത്ത് ശതമാനം, ഖനിജങ്ങള്‍, നിധി തുട ങ്ങിയവക്ക് ഇരുപത് ശതമാനം എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യസ്ഥ നിരക്കുകളില്‍ സക്കാത്ത് ഈടാക്കുകയും രാജ്യത്തിന്‍റെ നാനാഭാഗത്തുനിന്നും ഈ ഇനത്തില്‍ വമ്പിച്ച സമ്പത്ത് നബിയുടെ അടുത്ത് എത്തുകയും, 9: 60 ല്‍ വിവരിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് അത് വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുകയുമുണ്ടായി. ഒരിക്കല്‍ സകാത്ത് നല്‍കിയ സമ്പത്തിന് ഒരു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞാല്‍ 85 ഗ്രാമില്‍ കൂടുതല്‍ സ്വര്‍ണ്ണമോ അല്ലെങ്കില്‍ അതിന്‍റെ മൂല്യത്തിന് സമാനമായ പണമോ ഉണ്ടെങ്കില്‍ വീണ്ടും അതിന്‍റെ രണ്ടരശതമാനം സകാത്തായി നല്‍കണമെന്നാണ് നിബന്ധന. 

ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ഇത്രയധികം നാണ്യങ്ങളും ധാന്യങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കൂട്ടുന്നതും അത് പലരിലേക്കുമായി വിതരണം ചെയ്യപ്പെട്ട് പോകുന്നതും ക ണ്ട് ദുനിയാവിന്‍റെ പട്ടികളായ കപടവിശ്വാസികള്‍ അതില്‍ നിന്ന് വല്ലതും കിട്ടാന്‍ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാല്‍ തനിക്കും ബന്ധുക്കള്‍ക്കും സ ക്കാത്തില്‍ നിന്ന് യാതൊരു വിഹിതവും പാടില്ലെന്ന് നിശ്ചയിച്ച പ്രവാചകനില്‍ നിന്ന് അനര്‍ഹരായ ഒരാള്‍ക്കും യാതൊന്നും ലഭിക്കുകയില്ലെന്ന് മന സ്സിലാക്കിയ കപടവിശ്വാസികള്‍ സകാത്ത് വിതരണത്തില്‍ ക്രമക്കേടുണ്ടെന്നും അത് വിവേചനപരമാണെന്നും മറ്റും ആരോപണം ഉന്നയിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. എക്കാലത്തുമുള്ള കപടവിശ്വാസികള്‍ തങ്ങളുടെ ധനം ചെലവഴിക്കാതെ മറ്റുജനങ്ങളുടെ ധനം കൈകാര്യം ചെയ്ത് സ്ഥാനമാനങ്ങള്‍ നിലനിര്‍ ത്താന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും അത് ശീലിച്ചവരുമായിരിക്കും. 

സക്കാത്ത് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ധനത്തിന്‍റെ ശുദ്ധീകരണമാണ്. വിശ്വാസികള്‍ എപ്പോഴും പരിശുദ്ധവും അനുവദനീയവുമായത് മാത്രം സ്വീകരിക്കുന്നവരായതിനാല്‍ സകാത്തില്‍ നിന്ന് ഒന്നും സ്വീകരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുകയില്ല. എന്നാല്‍ 9: 95 ല്‍ മാലിന്യമാണെന്ന് പറഞ്ഞ കപടവിശ്വാസികള്‍, അനുവദനീയവും നിഷിദ്ധവും വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കാനുള്ള ത്രാസ്സായ അദ്ദിക്ര്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്താത്തതിനാല്‍ അധമമായ ഏതുനേട്ടങ്ങളും വാരിപ്പുണരാന്‍ 7: 169 ല്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ വെമ്പല്‍ കൊള്ളുന്നവരായിരിക്കും. 

അദ്ദിക്റിനെ ഐശ്വര്യമായി പരിഗണിക്കുന്ന വിശ്വാസികള്‍ക്ക് ദാരിദ്ര്യം ഉണ്ടാകുകയില്ലെന്ന് നാഥന്‍ അവന്‍റെ പ്രവാചകനിലൂടെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവര്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുന്നവരും കൂടുതല്‍ അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക് മഹത്തായ അനുഗ്രഹമുടയവനായ അല്ലാഹുവിനോടുമാത്രം ചോദിക്കുന്നവരുമാണ്. ഓ, ഐശ്വര്യവാനും സ്വയം സ്തുത്യര്‍ഹനും തുടക്കം കുറിച്ചവനും അന്ത്യം കുറിക്കുന്നവനും കാരുണ്യവാനും സ്നേഹവാനുമായ പരിശുദ്ധനായിട്ടുള്ളവ നേ! ഞങ്ങളെ നിന്‍റെ നിഷിദ്ധങ്ങളെത്തൊട്ട് അനുവദനീയങ്ങള്‍ കൊണ്ടും നിന്നെ ധിക്കരിക്കുന്നതിനെത്തൊട്ട് നിന്നെ വഴിപ്പെടല്‍ കൊണ്ടും നിന്‍റേത ല്ലാത്ത മറ്റാരുടെയും ആശ്രയമില്ലായ്മകൊണ്ടും ഞങ്ങളെ നീ ഐശ്വര്യവാന്മാരാക്കേണമേ! എന്നും, അല്ലാഹുവേ, നിശ്ചയം ഞാന്‍ നിന്നോട് സന്‍മാര്‍ഗവും സൂക്ഷ്മതയും ഉള്ളതുകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുന്ന വിധമുള്ള മാന്യതയും ഐശ്വര്യവും ചോദിക്കുന്നു എന്നും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ പ്രവാചകനിലൂടെ പഠിപ്പിക്കപ്പെ ട്ടിട്ടുണ്ട്.

വിശ്വാസികളുടെ ഒരു സംഘമുണ്ടെങ്കില്‍ ധനികരില്‍ നിന്ന് നിര്‍ബന്ധദാനം ശേഖരിച്ച് 9: 60 ല്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം ദരിദ്രര്‍ക്കും അഗതികള്‍ക്കുമിടയില്‍ വിതരണം ചെയ്യേണ്ടതാണ്. എക്കാലത്തുമുള്ള അറബി ഖുര്‍ആന്‍ വായിക്കുന്ന ഫുജ്ജാറുകള്‍ പരലോകത്തെക്കാള്‍ ഐഹികലോകത്തിന് പ്രാധാന്യം നല്‍കുന്നവരും പിശാചിന്‍റെ സംഘത്തില്‍ പെട്ടവരുമാണ്. നിഷ്പക്ഷവാനായ നാഥനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന, അദ്ദിക്റിനെ സത്യപ്പെടുത്തി ജീവിക്കുന്ന ഒറ്റപ്പെട്ട വിശ്വാസികള്‍ ഇത്തരം കപടവിശ്വാസികളെയും അവരുടെ അനുയായികളെയും അനുസരിക്കാവുന്നതല്ല എന്ന് 8: 64 ല്‍ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 5: 60; 7: 175-176; 8: 72-73 വിശദീകരണം നോക്കുക.