(അത്തൗബ) 9 : 40
إِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا ۖ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَىٰ ۗ وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

നിങ്ങള്‍ അവനെ സഹായിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട, കാഫിറുകളായവര്‍ അവനെ പുറത്താക്കിയ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ അപ്പോള്‍ നിശ്ചയം അല്ലാഹു അവനെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്, അവന്‍ രണ്ടിലൊരാള്‍ മാത്രമാവുകയും അവര്‍ ഇരുവരും ആ ഗുഹയില്‍ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ അവന്‍ തന്‍റെ കൂട്ടുകാരനോട്: നീ വ്യസനിക്കാതിരിക്കുക, നിശ്ചയം അല്ലാഹു നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞ സന്ദര്‍ഭം. അങ്ങനെ അല്ലാഹു അവനില്‍ നിന്നുള്ള ശാന്തി അവന്‍റെമേല്‍ ഇറക്കുകയും നിങ്ങള്‍ക്ക് കാണാനാവാത്ത ഒരു സൈന്യത്താല്‍ അവനെ ബലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു, കാഫിറുകളായവരുടെ വചനത്തെ അടിയിലാക്കുകയുമുണ്ടായി, അല്ലാഹുവിന്‍റെ വചനമാകട്ടെ അതുതന്നെയാണ് അത്യുന്നതം, അല്ലാഹു അജയ്യനായ യുക്തിജ്ഞനുമാകുന്നു.

 8: 30 ല്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം മക്കയിലെ കാഫിറുകള്‍ പ്രവാചകനെ വധിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ അല്ലാഹു രക്ഷപ്പെടുത്തിയ സന്ദര്‍ഭമാണ് ഈ സൂക്തത്തില്‍ വരച്ച് കാണിക്കുന്നത്. പ്രവാചകന്‍ കൂട്ടുകാരനായ അബൂബക്കറിനെയും കൂട്ടി മക്കയില്‍ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട് വടക്കുഭാഗത്തുള്ള മദീനയിലേക്കുള്ള വഴി ഉപേക്ഷിച്ച് തെക്കോട്ടാണ് യാത്ര ചെയ്തത്. ശേഷം മൂന്നുദിവസം സൗര്‍ ഗുഹയില്‍ ഒളിച്ചിരുന്നു. ശത്രുക്കള്‍ പ്രവാചകനെത്തേടി നാലുപാടും ചുറ്റിത്തിരിയുകയായിരുന്നു. അതിനിടെ അവരില്‍ ചിലര്‍ പ്രവാചകന്‍ ഒളിച്ചിരുന്ന ഗുഹയുടെ കവാടത്തില്‍ വരെ എത്തിപ്പെടുകയും അവര്‍ ആരെങ്കിലും പാളിനോക്കിയാല്‍ തങ്ങള്‍ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെടുമല്ലോ എന്ന് അബൂബക്കര്‍ കലശലായ ഭയം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍ നബിയില്‍ ഭാവവ്യത്യാസമൊന്നും കണ്ടില്ല. മൂന്നാമനായി അല്ലാഹു ആരോടൊപ്പമുണ്ടോ ആ സംഘത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ച് നീ ഭയപ്പെടുകയോ ദുഃഖിക്കുകയോ വേണ്ട എന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് നബി അബൂബക്കറിനെ സമാധാനിപ്പിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈ സന്ദര്‍ഭം ഓര്‍മിപ്പിച്ച് വിശ്വാസികളോട് അല്ലാഹു പറയുകയാണ്: അല്ലാഹു നേരത്തെ തീരുമാനിച്ച് ഉറപ്പിച്ചു വെച്ച കാര്യം തന്നെയാണ് നടക്കുക, അല്ലാഹുവിന്‍റെ ചര്യക്ക് യാതൊരു മാറ്റവുമില്ല. അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ അവനെ സഹായിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത് നിങ്ങളുടെ ഗുണത്തിന് വേണ്ടിത്തന്നെയാണ്. 

ഇന്ന് അജയ്യഗ്രന്ഥമായ അദ്ദിക്ര്‍ രൂപപ്പെട്ടിരിക്കെ അതിനെ മുറുകെപ്പിടിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നവന്‍ ആരോ, അവന്‍ നാഥനെ മുറുകെപ്പിടിച്ച് നേരെച്ചൊവ്വെയുള്ള പാതയിലായിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന് 3: 101; 5: 48 സൂക്തങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മൂസാ, ഈസാ, മുഹമ്മദ് തുടങ്ങിയ പ്രവാചകന്മാര്‍ക്ക് അവരവരുടെ ജന്മനാടുകളില്‍ നിന്ന് ഒളിച്ചോടിപ്പോകേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദിക്റിനെ മുഹൈമിനായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന ഇന്നത്തെ വിശ്വാസിയെ ഒരു പോറലേല്‍പ്പിക്കാന്‍ പോലും ആര്‍ക്കും സാധ്യമല്ല. 3: 79-80 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ചതുപോലെ അജയ്യഗ്രന്ഥമായ അദ്ദിക്റിനാല്‍ പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെയും പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുപോലെയും നാഥന്‍റെ പ്രൗഢരായ പ്രതിനിധികളായി നിലകൊള്ളാനാണ് അവര്‍ പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. 8: 48 ല്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം വിശ്വാസി തന്‍റെ ജിന്നുകൂട്ടുകാരനെ അദ്ദിക്ര്‍ കൊണ്ട് വിശ്വാസിയാക്കി അല്ലാഹുവിനെ ഹൃദയത്തില്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നവനായതുകൊണ്ട് അവന്‍ ഒരു ജീവിയെയും ഒരു വസ്തുവിനെയും ഭയപ്പെടുകയില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, അവന് ശാന്തിയും സമാധാനവും ലഭിക്കുന്നതുമാണ്. 2: 136; 8: 7-8; 9: 26 വിശദീകരണം നോക്കുക.

ആയത്തിന്റെ വരികൾ പകർത്തി!