അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം സേവിക്കുന്ന അവന്‍റെ പ്രതിനിധികളായ വിശ്വാസികള്‍ ഒരിക്കലും അഹങ്കരിക്കുകയോ താന്‍പോരിമ നടിക്കുകയോ ചെയ്യരു തെന്നാണ് അല്ലാഹു പഠിപ്പിക്കുന്നത്. 25: 63 ല്‍, നാഥനെ നിഷ്പക്ഷവാനായി അംഗീകരിക്കുന്നവര്‍ ഭൂമിയില്‍ നടക്കുകയാണെങ്കില്‍ വിനീതരായി നടക്കു ന്നവരും അവിവേകികള്‍ അവരോട് സംസാരിക്കാന്‍ ഇടയായാല്‍ 'നിങ്ങള്‍ക്ക് സലാം' എന്നുപറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞ് പോകുന്നവരുമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ലുഖ്മാന്‍ തന്‍റെ മകനെ ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ട് 'നീ ജനങ്ങളില്‍ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ച് സംസാരിക്കുകയും ഭൂമിയില്‍ നിഗളിച്ച് നടക്കുകയും ചെയ്യരുത്, നിശ്ചയം സ്വയം വഞ്ചിതനും ഭള്ള് നടിക്കുന്നവനുമായ ഒരാളെയും അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. നിന്‍റെ നടത്തം മിതമായ രൂപത്തിലാക്കുക, നിന്‍റെ ശബ്ദം താഴ്ത്തുക, നിശ്ചയം ശബ്ദങ്ങളില്‍ വെച്ച് ഏറ്റവും അരോചകമായത് കഴുതരാഗം തന്നെയാകുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞതായി 31: 18-19 സൂക്തങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വിശ്വാസികളില്‍ നിന്ന് ഒരിക്കലും അഹങ്കാരത്തിന്‍റെയും ആത്മപ്രശംസയുടെയും ഒരു വാക്കുപോലും പുറത്തുവരികയില്ല. അവരുടെ നടത്തം, ഇരിപ്പിടം, വിശ്രമം, സമ്പ്രദായം, വസ്ത്രം, താമസസ്ഥലം, യാത്ര, പൊതുഇടപാടുകള്‍ തുടങ്ങി എല്ലാറ്റിലും വിനയവും താഴ്മയും ലാളിത്യവുമാണ് കാണപ്പെടുക. എന്നാല്‍ അല്ലാഹുവിന്‍റെയും അവരുടെയും ശത്രുക്കളായ കപടവിശ്വാസികളോട് അവര്‍ ശത്രുതയിലും ദേഷ്യത്തിലുമാണ് പെരുമാറുക. അല്ലാഹുവിന്‍റെ പ്രതിനിധികളായ അവര്‍ അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടി സംസാരിക്കുന്നവരായതിനാല്‍ അദ്ദിക്ര്‍ സിംഹഗര്‍ജ്ജനം പോലെയാണ് വിശദീ കരിക്കുക. കഴുത ഭാരം വഹിക്കുന്നതുപോലെ ആശയം അറിയാതെ ഗ്രന്ഥം വഹിക്കുന്ന ഫുജ്ജാറുകള്‍ അത് കേട്ട് സിംഹഗര്‍ജ്ജനം കേട്ട് ഭയപ്പെട്ട് വിരണ്ടോടുന്ന കാട്ടുകഴുതകളെപ്പോലെ വിരണ്ടോടുമെന്ന് 74: 49-51 സൂക്തങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ വിശ്വാസികള്‍ 'നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിലേക്ക് വിരണ്ടോടുക' എന്ന 51: 50 ന്‍റെ കല്‍പന മാനിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദിക്ര്‍ വിശദീകരിക്കുന്ന സദസ്സിലേക്കാണ് മറ്റ് മേഖലകളില്‍ നിന്നെല്ലാം വിരണ്ടോടി വരിക. ഭൂമിയില്‍ ധാര്‍ഷ്ഠ്യത്തോടെ അഹങ്കരിച്ച് നടക്കുന്നവര്‍ക്ക് നരകത്തില്‍ സ്ഥലമില്ലെയോ എന്ന ചോദ്യത്തോടുകൂടിയാണ് 39: 60 അവസാനിക്കു ന്നതെങ്കില്‍, 39: 72 അവസാനിക്കുന്നത് ഭൂമിയില്‍ ധാര്‍ഷ്ഠ്യത്തോടെ അഹങ്കരിച്ചു നടക്കുന്നവര്‍ക്കുള്ള സങ്കേതം എത്രദുഷിച്ചത് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്. 3: 79; 7: 146-147; 16: 29 വിശദീകരണം നോക്കുക.