ദൃഷ്ടാന്തമെന്നാല്‍ കാര്യകാരണബന്ധത്തിന് അതീതമായി പ്രകടമാകുന്ന കണ്ണുകൊണ്ട് നേരിട്ടുകാണാന്‍ കഴിയുന്ന അമാനുഷികമായ സംഭവമെന്നാണ്. മൂസാനബിയുടെ പാമ്പായി മാറുന്ന വടി, ഈസാനബി പാണ്ഡുരോഗികളെയും കുഷ്ഠരോഗികളെയും അന്ധന്മാരെയും സുഖപ്പെടുത്തിയതും മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിച്ചതും പോലെയുള്ള സംഭവങ്ങള്‍, സമൂദ് സമുദായത്തിന് നല്‍കിയ ഒട്ടകം തുടങ്ങിയവ പ്രവാചകന്മാരിലൂടെ അല്ലാഹു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തിയ ചില ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാണ്. 29: 50 ല്‍, എന്താണ് അവന് തന്‍റെ നാഥനില്‍ നിന്ന് ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം ഇറക്കപ്പെടാത്തത് എന്ന ചോദ്യത്തിന്, നിശ്ചയം ഞാന്‍ വ്യക്തമായ ഒരു മുന്നറിയിപ്പുകാരന്‍ മാത്രമാണ് എന്ന് മറുപടി പറയാനാണ് പ്രവാചകനോട് കല്‍പിക്കുന്നത്. 29: 51 ല്‍, അവര്‍ക്ക് വിശദീകരിച്ചുകൊടുക്കപ്പെടുന്ന ഗ്രന്ഥം നാം നിന്‍റെ മേല്‍ അവതരിപ്പിച്ചു എന്നത് അവര്‍ക്ക് ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമായിപ്പോരെയോ? നിശ്ചയം അതില്‍ വിശ്വാസികളായ ജനതക്ക് കാരുണ്യവും ഉണര്‍ത്തലും തന്നെയുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 17: 59 ല്‍, ദിവ്യാത്ഭുതം അയക്കുന്നതില്‍ നിന്ന് മറ്റൊന്നും നമ്മെ തടഞ്ഞിട്ടില്ല, പൂര്‍വ്വികര്‍ അതിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു എന്നതല്ലാതെ, സമൂദ് ജനതക്ക് നാം ഉള്‍ക്കാഴ്ചാദായകമായി ഒട്ടകത്തെ നല്‍കുകയുണ്ടായി, എന്നാല്‍ അവര്‍ അതിനോട് അക്രമം പ്രവര്‍ത്തിച്ചു, ജനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതിന് വേണ്ടിയല്ലാതെ നാം ദൃഷ്ടാന്തങ്ങള്‍ അയക്കാറുമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

മുന്‍കാലത്ത് വന്നിട്ടുള്ള എല്ലാ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും വിവരിച്ചിട്ടുള്ളതും മൊത്തം മനുഷ്യര്‍ക്ക് സന്മാര്‍ഗവും വിശ്വാസികള്‍ക്ക് രോഗശമനവും കാരുണ്യവുമായിട്ടുള്ളതുമായ ഏറ്റവും വലിയ ദിവ്യാത്ഭുതം അന്ത്യപ്രവാചകനായ മുഹമ്മദിന് നല്‍കിയ അദ്ദിക്റാണ്. 41: 41-43 സൂക്തങ്ങളില്‍, അതിനെ മിഥ്യകലരാത്ത അജയ്യഗ്രന്ഥമെന്നും; 3: 58 ല്‍, അതിനെ യുക്തിനിര്‍ഭരമായ ഉണര്‍ത്തല്‍ എന്നും; 25: 33 ല്‍, അതിനെ ത്രികാലജ്ഞാനിയില്‍ നിന്നുള്ള ഏറ്റവും നല്ല വിശദീകരണ ഗ്രന്ഥമെന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 2: 211-212; 3: 49-50; 6: 4-5 നോക്കുക.