സദൂം പ്രദേശത്തെ കീഴ്മേല്‍ മറിക്കുകയും തീച്ചൂളയില്‍ ചുട്ടെടുത്ത കല്ലുകളുടെ ശക്തിയായ മഴതന്നെ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. അവയില്‍ ഓരോ കല്ലും നിന്‍റെ നാഥന്‍റെ അടുക്കല്‍ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞതിന്‍റെ വിവക്ഷ, ഓരോ കല്ലും ശിക്ഷയില്‍ അതിന് ചെയ്യാനുള്ള കൃത്യത്തിനുവേണ്ടി അല്ലാഹുവിനാല്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു അഥവാ അവയോരോന്നും ആരുടെമേല്‍ എങ്ങനെ പതിക്കണമെന്ന് നേരത്തെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നാണ്. 'അത് ഈ അക്രമികളില്‍ നിന്ന് ഒട്ടും വിദൂരമല്ല' എന്ന് പറഞ്ഞതിന്‍റെ വിവക്ഷ, അക്രമികളും ധിക്കാരികളുമായ മ ക്കാമുശ്രിക്കുകളില്‍ നിന്നും ആ നാട് (സദൂം പ്രദേശം) വളരെ വിദൂരമല്ല എന്നും, ഇന്ന് ഏതൊരു ജനത അക്രമത്തിന്‍റെ മാര്‍ഗത്തില്‍ ചരിച്ചുകൊണ്ടിരി ക്കുന്നുവോ, അവരും ശിക്ഷ തങ്ങളില്‍ നിന്ന് വളരെ വിദൂരമാണെന്ന് ധരിക്കേണ്ടതില്ല എന്നുമാണ്. ലൂത്ത് നബിയുടെ ജനതക്ക് ശിക്ഷ വന്നുഭവിക്കാമെ ങ്കില്‍ അത്തരം പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്ന ഏതൊരു ജനതക്കും ശിക്ഷ വന്നുഭവിക്കുകതന്നെ ചെയ്യുമെന്ന് സാരം.

ലൂത്തിന്‍റെ ജനതയെ നശിപ്പിച്ചതില്‍ നിന്ന് പാഠം ഉള്‍ക്കൊള്ളാതെ മക്കാമുശ്രിക്കുകള്‍ ശിക്ഷക്കുവേണ്ടി, 'അല്ലാഹുവേ, ഈ വായന നിന്നില്‍ നിന്നുള്ള സ ത്യം തന്നെയാണെങ്കില്‍ നീ ഞങ്ങള്‍ക്ക് മീതെ ആകാശത്തുനിന്ന് ചരല്‍മഴ വര്‍ഷിപ്പിക്കുകയോ അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റേതെങ്കിലും വേദനാജനകമായ ശിക്ഷ ഞ ങ്ങള്‍ക്ക് കൊണ്ടുവരികയോ ചെയ്യുക' എന്ന് വെല്ലുവിളി നടത്തിയതായി 8: 32 ല്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 'എന്നാല്‍ നീ (പ്രവാചകന്‍) അവരില്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോള്‍ അല്ലാഹു അവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നതല്ല, അവര്‍ പൊറുക്കലിനെ തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും അല്ലാഹു അവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നതല്ല' എന്നാണ് 8: 33 പ്രകാരം അല്ലാഹു അവര്‍ക്ക് മറുപടി നല്‍കിയത്. 41: 41-43 സൂക്തങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞ ത്രികാലജ്ഞാനിയില്‍ നിന്നുള്ള മിഥ്യകലരാത്ത അജ യ്യഗ്രന്ഥമായ അദ്ദിക്റിനെ എല്ലാവിധ ആപത്ത്-വിപത്തുകളെത്തൊട്ടും രോഗങ്ങളെത്തൊട്ടും നരകക്കുണ്ഠത്തെത്തൊട്ടും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന മുഹൈ മിനും സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള ടിക്കറ്റുമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന വിചാരണയില്ലാതെ സ്വര്‍ഗത്തിലേക്ക് മുന്‍കടക്കുന്ന ഒരു വിശ്വാസിപോലും ലോക ത്തെവിടെയും ഇല്ലാതാകുമ്പോഴാണ് അന്ത്യനാളിന്‍റെ പ്രധാനപ്പെട്ട പത്ത് അടയാളങ്ങളില്‍ ഒന്നായ മസീഹുദ്ദജ്ജാലിന്‍റെ പുറപ്പാടുണ്ടാവുക.

പ്രപഞ്ചം അതിന്‍റെ സന്തുലനത്തില്‍ നിലനിര്‍ത്താനുള്ള ഗ്രന്ഥമായ അദ്ദിക്റിനെ ലോകര്‍ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു വിഭാഗം ഉള്ളതുകൊണ്ടും നാഗരിക ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും ഭൗതിക സുഖാഢംബരങ്ങളില്‍ നിന്നുമെല്ലാം വിട്ടുനിന്ന് ജഗന്നിയന്താവിനെമാത്രം സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് വ നാന്തരങ്ങളിലും മറ്റും ജീവിക്കുന്ന ജൈന, ബുദ്ധ, ഹൈന്ദവ സന്യാസിമാര്‍ ലോകത്ത് പലയിടങ്ങളിലും ഉള്ളതുകൊണ്ടുമാണ് ഇന്ന് ഭൂമിയെ കീഴ്മേല്‍ മ റിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ശിക്ഷകള്‍ സംഭവിക്കാതിരിക്കുന്നത്. എന്നല്ലാതെ, ഐഹിക സുഖാഢംബരങ്ങളില്‍ മുഴുകി അദ്ദിക്റിനെ മൂടിവെച്ച് നീചവും നികൃഷ്ടവുമായ കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് മറയിടുന്ന നമസ്കാരവും നോമ്പും ഹജ്ജും ഉംറയും പൊങ്ങച്ചം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന പള്ളികളും കൊണ്ടുനടക്കുന്നവരും ലൂത്ത് നബിയുടെ ജനതയെപ്പോലെ പ്രകൃതിക്ക് വിരുദ്ധമായ സംസ്കാരങ്ങള്‍ വളര്‍ത്തുന്ന അറബിക്കോളേജുകളും അനാഥശാലകളും പള്ളിദര്‍സുകളും പരിപാലിക്കുന്ന ഫുജ്ജാറുകളുടെ ജനബാഹുല്യം ഉള്ളതുകൊണ്ടല്ല. 25: 17-18 സൂക്തങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞ പ്രകാരം അദ്ദിക്റിനെ വിസ്മരിച്ച് കെട്ടജനതയായി ത്തീര്‍ന്ന ഇവര്‍ 36: 59-62 സൂക്തങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞ പ്രകാരം ചിന്താശക്തി ഉപയോഗപ്പെടുത്താതെ പിശാചിനെ സേവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭ്രാന്തന്മാരാണ്. 2: 146 ല്‍ പറഞ്ഞ പ്രകാരം അദ്ദിക്റിനെ വെടിഞ്ഞ് ഇവര്‍ 29 കള്ളവാദികളെ പിന്‍പറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവരും 30-ാമത്തെ കള്ളവാദിയായ മസീഹുദ്ദജ്ജാ ലിനെ ആനയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരുമാണ്. 9: 28 ല്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം ഇജാസില്‍ മഹ്ദിയുടെ ആഗമനത്തോടുകൂടി 7: 127, 137 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരി ച്ച പ്രകാരം ഇത്തരം ഭ്രാന്തന്മാരായ അക്രമികളെ ശിക്ഷിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി നാഥനെ മാത്രം സ്മരിച്ച് വനാന്തരങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്ന സന്യാസി-സന്യാസി നിമാരടക്കമുള്ള ലോകത്തെല്ലായിടത്തുമുള്ള വിശ്വാസികളെ ഇജാസിലേക്ക് വേര്‍തിരിക്കുന്നതാണ്. 4: 159; 5: 60; 9: 108 വിശദീകരണം നോക്കുക.