28: 76 ല്‍ കപടവിശ്വാസിയായ ഖാറൂനിനോട് അവന്‍റെ ജനത: നീ നിഗളിക്കരുത്, നിശ്ചയം അല്ലാഹു നിഗളിക്കുന്നവരെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല എന്നും; 28: 77 ല്‍, അല്ലാഹു നിനക്ക് നല്‍കിയതുകൊണ്ട് നീ പരലോകഭവനം തേടുക, ഇഹത്തില്‍ നിന്‍റെ വിഹിതം നീ മറക്കുകയും വേണ്ട, നിന്നോട് അല്ലാഹു ഔദാര്യം കാണിച്ചതുപോലെ നീ ജനങ്ങളോടും ഔദാര്യം കാണിക്കുക, നീ ഭൂമിയില്‍ നാശം വിതക്കാന്‍ വേണ്ടി ഓടിനടക്കരുത്, നിശ്ചയം അല്ലാഹു നാശകാരികളെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല എന്നും ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചതായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വിധിദിവസം ആര്‍ക്കാണോ പിറകിലൂടെ ഇടതുകൈയില്‍ ഗ്രന്ഥം ലഭിക്കുന്നത്, അവന്‍ നാശത്തിനുവേണ്ടി കേഴുന്നതാണ്; അവന്‍ കത്തിയാളുന്ന നരകത്തില്‍ വേവിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്. നിശ്ചയം! അവന്‍ ഇഹത്തില്‍ തന്‍റെ കുടുംബാംഗങ്ങളോടൊപ്പം നിഗളിച്ച് ഉല്ലസിക്കുന്നവനായിരുന്നു എന്ന് 84: 10-13 സൂക്തങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആത്മാവില്ലാത്ത കപടവിശ്വാസികളും അവരെ അന്ധമായി പിന്‍പറ്റുന്ന അനുയായികളുമടങ്ങിയ ഫുജ്ജാറുകള്‍ ദിക്രീ എന്ന ഗ്രന്ഥം നിലനിര്‍ത്തുന്നതിനുവേണ്ടി നമസ്കരിക്കുന്നവരല്ല. പകരം 11: 87; 29: 45 സൂക്തങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞതിന് വിരുദ്ധമായിക്കൊണ്ട് അവരുടെ കപടഭക്തി ജനങ്ങളെ കാണിക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയും അവരുടെ എല്ലാതരം തിന്മകള്‍ക്കും നശീകരണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കുമുള്ള ഒരു മറയായിക്കൊണ്ടുമാണ് 4: 142-143 സൂക്തങ്ങളില്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം അവര്‍ ആത്മാവ് പങ്കെടുക്കാതെ ശരീരം കൊണ്ടുള്ള നമസ്കാരം നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നത്. പൊട്ടിപ്പോകാത്ത പാശമായ അദ്ദിക്റിനെ മുറുകെപ്പിടിച്ച് ഏകസംഘമായി നിലകൊള്ളണമെന്ന് 3: 103 ലൂടെ കല്‍പിക്കപ്പെട്ട, 35: 32 ല്‍ പറഞ്ഞ പ്രകാരം ഗ്രന്ഥം അനന്തരമെടുത്ത പ്രവാചകന്‍റെ ജനത ഇത്തരം സൂക്തങ്ങളെല്ലാം വായിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവരിലെ ഫുജ്ജാറുകള്‍ വിവിധ സംഘടനകളായി പിരിഞ്ഞ് മുശ്രിക്കുകളായിത്തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. 2: 113 ല്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം അവരില്‍ നിന്നുള്ള എല്ലാഓരോ വിഭാഗവും അവരുടെ പക്കലുള്ളതില്‍ നിഗളിച്ചുല്ലസിക്കുന്നവരാണ്. 

വിശ്വാസികള്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും ഗുണം ലഭിച്ചാല്‍ ദുഃഖിക്കുന്നതും എന്തെങ്കിലും ദോഷം സംഭവിച്ചാല്‍ സന്തോഷിക്കുന്നതും കപടവിശ്വാസികളുടെ സ്വഭാവമാണ്. ഇജാസില്‍ മഹ്ദി ഇമാം വരുന്നതോടുകൂടി ലോകത്തുള്ള വിശ്വാസികള്‍ ഇജാസിലേക്ക് വേര്‍തിരിക്കപ്പെടുന്നതും കപടവിശ്വാസികളായ പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും അവരുടെ അനുയായികളായ പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും ശിക്ഷിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി അവിടെനിന്ന് പുറത്താക്കുന്നതുമാണ്. 15: 1 ല്‍ വിവരിച്ച പ്രകാരം കപടവിശ്വാസികളും അവരുടെ അനുയായികളായ മുശ്രിക്കുകളും അന്ന് 'ഓ എന്‍റെ നാഥാ! ഞാന്‍ അദ്ദിക്ര്‍ പിന്‍പറ്റിയിരുന്നുവെങ്കില്‍ വിശ്വാസികളോടൊപ്പം ഞാനും ഇജാസിലേക്ക് വേര്‍തിരിക്കപ്പെടുമായിരുന്നല്ലോ' എന്ന് ഖേദിക്കുന്നതാണ്. 3: 119-120, 168; 4: 150-151; 9: 8 വിശദീകരണം നോക്കുക.